Lig je al in mijn armen?

Lig je al in mijn armen?
Met je hoofd tegen mijn borst?
Met je adem die zachtjes over mij blaast?
Met mijn hand die over je rug streelt?
Met de lieve woordjes die we elkaar toe fluisteren?
Met de voldoening van elkaar?

Met twee harten die synchroon kloppen?
Met je benen verstrengeld in de mijne?
Met je ogen die zo nu en dan opkijken?
Met een blik van puur genot?
En dat ik dan naar jou terugkijk?
Met een blik van geluk?
En dat we dan elkaar weer stevig knuffelen?
En dat we nooit meer los willen laten?

Lig je al in mijn armen?
Of duren de seconden tot dan nog minuten?
Duren de minuten tot dan nog uren?
Duren de uren tot dan nog dagen?

Lig je al in mijn armen?
Of duurt dat nog veel te lang?


Ik mis jouw!

Ik mis jouw mooie bruine kijkers
Die mij met duizenden blikken aan kunnen kijken
Ik mis jouw zachte armen
Die mij zo stevig kunnen knuffelen
Ik mis jouw mooie lijf
Om fijn mee te vrijen
Ik mis jouw lieve stem
Om eindeloos naar te luisteren
Ik mis jouw mooie haren
Om lekker in te kunnen kroelen
Ik mis jouw rug
Om tegenaan te kruipen ‘ s nachts
Ik mis jouw benen
Om mee te verstrengelen onder de dekens
Ik mis jouw hoofd
Met al die mooie gedachten
Ik mis jouw alles
Om samen mee te zijn

God, wat mis ik jou verschrikkelijk
Eindeloze leegte in mij
Zolang je niet bij me bent
Drie dagen weg
Tot morgenmiddag dus
Een eeuwigheid zonder jou


De overschatting en onderschatting van de zzp’er

Niets zo overschat in Nederland als de zzp’er (m/v). Ze vinden zichzelf doorgaans best fantastisch met hun vrijheid en worden door de politiek en het bankwezen als de motor van de economie de hemel in geprezen. Ze zijn zo vrij, die zzp’ers, deĀ easy riders van de arbeidsmarkt. In mijn boekje staan ze qua status ver achter de loonwerker, de uitkeringstrekker en zelfs achter de zwartwerker. Verder lezen


Twee draakjes

Twee kleine blonde jochies
Twee lieve snoetjes
Twee dove kwartels
Twee mooie jongens
Twee ettertjes met branie
Twee deugnietjes
Twee brokjes enthousiasme
Twee maal niet luisteren
Twee maal lekker met mama knuffelen
Twee maal overal aankomen
Twee stuks in slaap gevallen op de bank
Twee keer onachtzaamheid
Twee keer heel veel waarom
Twee ongeleide projectielen
Twee keer om nog zoveel te leren
Twee hartjes van goud
Twee kinderen van jou

Ze horen nu ook een beetje bij mij
Volgens mijn hart in ieder geval wel
Ze hebben een plekje veroverd
Die twee draakjes van jou


Zomertrein

Zachtjes tikken de druppels zonlicht op het raam
Binnen zoemt de airco zachtjes zijn wijsje
Slippers flipfloppen door de gang
Verdwaasd kijken zonnenbrillen naar buiten

Het volgende station is Schiphol


Knoop

Met een knoop in mijn maag reis ik naar je toe
Niet wetend wat ik nou moet denken van mezelf
Ben ik een slechte vader of ben ik een slecht mens?
Als mijn vlees en bloed mijn liefde krenkt
En ik machteloos versteld sta van wie hij is
Dit zijn niet mijn trekken, dit is niet van mij
Toch is het ook van mij, hoe dan ook
Maar ik begin mijn vraagtekens te zetten
Wat ik hieraan heb bijgedragen
En ik vraag mij af wat ik er aan kan doen
Tot hoofdpijn aan toe

Ik wil dit niet
Ik kan dit niet
Ik moet dit niet
Jawel, ik moet wel
Ik wil het uitschreeuwen
Ik wil dat het weggaat
Ik wil het anders
Anders voor hem
Anders voor mij
Anders voor jou
Ik wil niet krenken
Ook niet via mijn vlees en bloed
Nooit niet
Niemand niet
Vooral jou niet


Zij is

Zij
Zij is de reden dat ik vreugdesprongetjes maak als ik naast haar loop
Zij is de reden dat mijn ogen vrolijk fonkelen als ik naar haar kijk
Zij is de reden dat mijn hart sneller gaat kloppen als ik aan haar denk
Zij is de reden dat ik een tevreden glimlach heb als ik het over haar heb
Zij is de reden dat ik mis als ik niet bij haar ben
Zij is de reden dat ik verlang naar samen met haar te zijn
Zij is de reden dat ik elke ochtend vrolijk wakker word als ik naast haar lig
Zij is de reden dat ik van haar hou
Zij is mijn lief
Mijn allerliefste
Omdat zij zij is