Weemoed aan de Kostverlorenvaart

Tram 7 bracht mij vrijdagmiddag naar de Kinkerbrug, ik moest daar zijn, want ik had toegezegd naar een tweetup te komen. Ik wist waar het was, ik ken de buurt, ik kende zelfs het gebouw. Ik hoor thuis in deze buurt, maar toch was ik er al een tijd niet geweest, te lang, zo bleek…

Tram 7 stopte in de Witte de Withstraat, na rommelend over de Kinkerbrug gereden te zijn en de altijd te krappe bocht op de Postjesweg genomen te hebben. Ik herkende het hoekpand, waar Eigen Haard al jaren probeert een goedlopende winkel in te krijgen en ik liep terug richting de Kinkerbrug. Onwillekeurig stak ik de Baarsjesweg over en wierp een blik over de Kostverlorenvaart, richting Oud-West. Daar lag het, de Bellamybuurt. Niet dat ik wat koortsig was (dat zou ik de volgende dag zijn), maar er bekroop zich een warm gevoel over mij. Een gevoel van na jaren weer thuiskomen, een gevoel van herkenning, een gevoel van ernstige weemoed.

Ik heb nooit in Oud-West gewoond, het is een van de weinige buurten van Amsterdam waar ik nooit op een huis heb gepast, een woning heb ‘bezet’ of op een andere manier heb ondergehuurd of gewoond. Toch is dit mijn buurtje, ik voel er me thuis, ik hoor daar!

Ik wierp een blik op het pand waar ooit IBM typemachines in elkaar zette, waar ik in een klein hok ook mijn bedrijf heb gehad, bij de drukkerij van mijn vader in. De jaren die ik daar heb doorgebracht als tiener en twintiger, ze zijn me redelijk dierbaar. Ik wierp ook nog een blik op de andere kant van het water, waar ik wist dat de Chasséstraat moest liggen. Daar heb ik in diezelfde drukkerij mijn jeugd doorgebracht.

Wij mochten als kinderen met onze vader mee naar het werk en er was altijd wel wat te doen. Al waren we niet buiten aan het spelen met de buurtkinderen, dan was het wel lunchtijd, dan gingen we grote flessen chocomel halen bij de VéGé. Het waren maar halve liters, maar wat waren die flessen groot! Of we liepen naar garage Veerkamp, aan het einde van de straat, waar we ook altijd wel een snoepje kregen en waar het zo heerlijk rook naar olie en benzine. Op dinsdagmiddag moesten we vroeg zijn, want dan waren de winkels dicht.

De Chasséstraat kende voor mij geen geheimen, ik kende ieder paaltje, ook dat paaltje met de blauwe brievenbus van de Gemeentegiro. Ik kende iedere stoeptegel, iedere winkel, de Kiloknaller tegenover ons en natuurlijk als we naar het station toegingen, de winkels op de Krommert. Lijn 13, later lijn 12 en 14 naar Sloterdijk. Het is gek, hoe je je zelfs aan een tramlijn kan gaan hechten.

Begin jaren negentig verhuisden we met de drukkerij naar de overkant, naar de bellamybuurt. Vlak bij de Ten Catemarkt, vlak bij de Kinkerstraat. Inmiddels zat ik in het centrum van Amsterdam op school en was het dus een kort ritje met lijn 7 naar de drukkerij. Ik heb op die tramritjes een van mijn thans nog beste vrienden ontmoet, die zat ook bij mij op school.

Later, toen ik minder op school zat en meer en meer met mijn eigen bedrijfje bezig was, was het lunch halen in de Ten Catestraat, brood bij de kraam op de hoek van de Wenslauerstraat, vleeswaren bij de slager daar schuin tegenover. Heerlijke brownies had Straathof, een ware treat!. Als ik niet richting de markt ging, dan kwam ik bij de kinderboerderij, het Zimmerterrein. Ik heb daar een keer verbaasd gestaan toen ik midden in de stad een koe hoorde loeien om zeven uur ’s ochtends. Mijn mentrix van de Mavo woonde daar, ze was getrouwd met een drukker en zo was het wereldje weer klein.

Vanuit de Bellamybuurt was je overal snel, ik was snel in het Vondelpark, waar ik ’s zomers achter een barretje werkte. Eerst nog even een uitsmijter halen bij Stien, van Marktzicht. In Marktzicht kwamen de marktkooplui en de alcoholisten uit de buurt, maar vooral kwamen daar alle problemen van de Bellamybuurt binnen. Heerlijk om aan te horen, zeker als je net iets betere kranten las en wel naar serieuze nieuwsrubrieken keek. Het was daar waar ik zat toen Pim Fortuyn werd neergeschoten. Mijn broer belde mij en ik gaf het nieuws door. Ik heb nog nooit een kroeg zo snel stil gekregen. Hij werd daar op handen gedragen. Ik heb ook nog nooit zo’n aparte sfeer in een kroeg meegemaakt.

Ik heb ook een vriendinnetje gehad in die buurt, een lief meisje, dat geboren en getogen was in die buurt. Ik ontmoette haar in de kroeg waar ik werkte, ook in de Ten Catestraat. Ze was lief, ze was zorgzaam, ze was geduldig en ze was apart. Met haar kon ik gewoon er plezier in hebben om te wandelen, eindeloos te wandelen in de stad. We hebben heel wat langs het water gezeten aan de Kostverlorenkade, aan de Bilderdijkgracht, aan de Jacob van Lennipkade, over het WG-terrein, of gewoon de wijk uit. Waren we aan het wandelen, stonden we ongemerkt ineens voor Zorgvliet. Eindeloze gesprekken over van alles. We spraken over politiek, over filosofie, over gewoon dagelijkse dingen. We vertelden elkaar verhalen, kilometers verhalen!

Ik stond te baliekluiven op de Kinkerbrug, er kwamen twintig jaar herinneringen naar boven. Links De Baarsjes, waar mijn jonge jaren doorbracht, waar ik speelde als kind, waar ik veel later de eerste keer met een meisje naar bed ging, waar ik later nog eens enorm de mist in zou gaan. Rechts de Bellamybuurt, waar ik ’s nachts verkeersborden jatte, waar ik mijn bedrijfje had, waar ik een vak leerde, waar ik zoveel gezelligheid meemaakte, waar ik mijn eerste echte kroegbaan had…

Ik moest mij omdraaien om naar De Edel te gaan, maar ik kon mijn blik niet afwenden van de Kostverlorenvaart, die daar een beetje onder een mantel van damp stil lag te wezen wat ze blijkbaar is, een van de aderen van mijn geschiedenis. Achter mij gilde de volgende lijn 7 door de bocht met een geluid alsof ze katten staan te villen. Ik schrok wakker uit mijn trip down Memory Lane en ietwat geëmotioneerd kwam ik aan op mijn borrel.

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: