Op die fiets…

Zomaar, uit het niets. Je fietst en het trappen gaat zwaar, in welke versnelling je hem ook zet. Het wil gewoon niet. Moe word je er van. Trappen en eigenlijk niet vooruit komen. Dan ineens voel je het. Eerst je haren die in je gezicht waaien, dan het vlak op je rug… je hebt wind mee!

Hoe het komt mag Joost weten, maar ineens gaat het trappen makkelijker, ineens kom je vooruit, ineens hoef je nauwelijks meer te trappen. Je zet je fiets in de hoogste versnelling, je trapt langzaam, maar je maakt slagen, je komt vooruit. Sensationeel gewoon!

Fietsen wordt ineens leuk, de zon lijkt te schijnen en je krijgt de lente, of misschien zelfs de zomer in je bol. Een klein tegenwindje kan je nu ook hebben, je maakt vaart. Je lijkt op een zijden fietspad te fietsen, geen hobbel en geruisloos zoef je voort. Het voelt mooi, het gaat goed!

Advertenties

One response to “Op die fiets…

  • Aaltje

    Ik dacht dat ik nooit een vervanger voor het hardlopen zou vinden. Maar zoals vanmorgen daar helemaal alleen op de dijk, Staand op mijn pedalen. Dat was zo’n heerlijk gevoel. Een harde meedogenloze maar toch warme wind was eerst tegen mij aan het vechten en even later droeg hij me mee. Heerlijk.
    Ik ben verliefd op het fietsen geworden.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: