Waarom ik het eens ben met @SabineUitslag

Gisteren (18 juli) heeft CDA-Kamerlid Sabine Uitslag een column geschreven voor de site van Zorg en Welzijn, het huisblad van de zorg en het welzijnswerk. Men valt over haar uitspraak, die ze schijnbaar doet, dat mantelzorg gewoon normaal is. Ik geef haar gelijk in haar boodschap, ware het niet dat wij het wel over twee verschillende zaken hebben.Sabine, ik mag toch wel Sabine zeggen, we zijn tenslotte generatiegenoten en je steeds bij je achternaam noemen leidt alleen maar tot ongepaste woordgrappen. Sabine, je hebt helemaal gelijk als je zegt dat het ontbijtje dat jij voor jou en je lief maakt geen mantelzorg is, natuurlijk niet, dat snapt zelfs jouw partijleider nog.

Dat je vanuit daar een definitie gaat zoeken van mantelzorg is obsceen. ik zie jou daar zo staan, in de keuken aan het hannissen met de oprol-croissantjes, de kaasschaaf en de citruspers. Dat dan allemaal op een wankel Ikea-dienblaadje met van die uitklappoorjes proberen te rangschikken met het plan om dat eens samen met je lief in bed op te eten. Alleen zijn die dienbladen van de Ikea (of de Blokker, die verkopen ze ook) vaak wankel, wat dat betreft lijken ze op jouw argumentatie.

Hoewel de croissants en de sinaasappelsap prima zijn, staan of vallen ze met de stevigheid van de uitklappootjes. Aan de sinaasappelsap, waar jij zo verwoed op hebt staan persen, heb je weinig meer, als het in de lakens zit en zo is het ook met jouw boodschap. Ik ben het namelijk roerend met je eens. Meer nog met jouw conclusie. Alleen, die pootjes…

Mantelzorg is vrijwillig, dus zonder enig eigenbelang. Het enige motief dat iemand in dit geval heeft om te helpen, is liefde of naastenliefde, een begrip dat jou heel erg zou moeten aanspreken Sabine. Elke religie en zelfs het socialisme propageert naastenliefde en het is diepgeworteld in onze samenleving.

Het is het geven van hulp aan hulpbehoevenden, mensen die niet meer zelfstandig voor zichzelf kunnen zorgen en, daar geef ik je gelijk in Sabine, dat is mooi, dat is nobel en dat hoort zo. Dat gebeurt ook veel en daar zijn een hoop mensen mee geholpen, de groep mantelzorgers is ook inderdaad groot.

De voorbeelden die je vervolgens aanhaalt Sabine, die maken jouw stukje obsceen. Jij, die een ontbijt voor je lief maakt, de moeder die drie keer haar bed uit moet voor de baby, natuurlijk is dat geen mantelzorg. Geen wonder dat mensen jou vreemd aankijken als je die vraag stelt Sabine. Dat is geen mantelzorg, dat is gewoon zorgen, ja, ook dat bestaat nog. Het is niet geïnstitutionaliseerd, niet gereguleerd. Een beetje maf als je daar vragen over stelt.

Maar de mantelzorgers die het zwaar hebben, zijn de mensen bij wie het niet meer gaat. Zeeuwmeeuw heeft vandaag daar ook al iets over geschreven. In het kort komt het er op neer dat haar relatie een ongewenste extra dimensie heeft gekregen (verzorger-patiènt), maar ook dat de taak van haar man als verzorger moeilijk te combineren is met zijn werk. En daar, juist op dat punt, daar zwichten de pootjes van dat Ikea-dienblad van je Sabine.

Want jij mag uit de zorg komen, je mag daar jaren gewerkt hebben, voornamelijk niet aan het bed, als ik jouw cv zo een doorlees, maar dat terzijde, maar je bent nu politica. En daarom is jouw vraag des te obscener. Daarom deugt jouw stukje niet en is het ronduit schofferend, dat juist jij deze vraag stelt.

Je bent lid van het CDA, een partij die al jaren lang bezig is geweest om samen met de VVD de zorg aan gort te helpen. Marktwerking. Eigenlijk heb ik daar mijn pleidooi al mee klaar, maar ik zal uitweiden. Gewoon, omdat ik niet van de oneliners ben. Nu zelfs nog geef jij je steun aan een regering, die dat proces in een versnelling brengt, maar ik zal hier de PGB-discussie niet gaan herhalen.

Je hebt groot gelijk dat een mantelzorger iemand is die is die iets doet dat volkomen normaal is, net als dat een ouder voor zijn kind zorgt of een vriendin een ontbijtje maakt voor haar partner. Ja, dat klopt helemaal. ouders klagen ook over de zorg voor kinderen, mantelzorgers klagen ook over de zorg die ze hebben. Verzorgers klagen nou eenmaal en dat recht hebben ze, want het is zwaar. En het wordt er niet makkelijker op!

Verzorgers hebben steeds minder de vrijheid om de vrijwillige keuze te maken om iemand uit (naasten)liefde te verzorgen.

En daar Sabine, daar kom jij in beeld, de politiek. Zo hebben jullie een robuust systeem kordaat om zeep geholpen, waarin wij allemaal bijdroegen aan de collectieve voorziening die ooit het Ziekenfonds was. Onder het stelsel van het Ziekenfonds konden mensen altijd op de instellingen terugvallen als er iets mis was. Tegenwoordig moet er veel meer zelf betaald worden, al is het niet in die verkapte eigen bijdragen.

Dat kost geld en daar moet doorgaans voor gewerkt worden. Kon je vroeger nog een ontheffing van de sollicitatieplicht in de WW en WWB krijgen als je een zieke verzorgde, tegenwoordig kan dat niet meer. De verzorger zal met de werkplicht en de hoge kosten dus niet anders kunnen als er een full time baan bij te nemen. En ja, Sabine, dat is zwaar.

Verder kwam in 2009 de afschaffing van aftrekposten in de inkomstenbelasting voor arbeidsongeschikten en chronisch zieken. Ach, we hebben inmiddels in 2010 ook de diabetes-, hartziekten- en andere diëten succesvol als aftrekpost weten te schrappen, waardoor de kosten voor zieke mensen alleen maar hoger worden. Dat was de wetgever die dat deed Sabine, dus ook jij. De premie voor de aanvullende zorgverzekering, dat was een vuile! De zorgtoeslag houdt geen rekening met de premie en hoe betalen mensen die nu? Waar wordt men gecompenseerd?

We zijn op mijn vak beland Sabine, ik kan daar nog even in doorgaan. Ik heb mensen zien huilen toen die bij mij aangifte kwamen doen. Net dat beetje dat ze nog terugkregen van Vadertje Staat verdween als sneeuw voor de zon, erger nog, ze moesten bijbetalen. Mensen met een WAO gaan er niet op vooruit, maar krijgen de schrik van hun leven omdat het UWV nog steeds niet snapt dat je van een WIA/WAO-uitkering geen loonheffingskorting moet inhouden. Hoppa, Vadertje Staat vraagt nog eens €400 terug.

En ik ga even verder, dat PGB. Hartstikke mooi, zelf zorg inkopen. Het moet allemaal via een problemenfabriek als het CAK. het moet allemaal met bonnetjes komen en er moet precies afgetikt worden hoeveel er van welke zorg gebruik is gemaakt. Hoe noemen ze dat ook al weer? Juist Sabine, dat is kwanificeren! Dat is cijfertjes vragen, zodat we precies kunnen uitrekenen hoeveel van wat en wie en waarom. Dàt Sabine, dat doen wij met de zorg en ook met de mantelzorg.

Ik ben nu toch op eigen grond bezig en dan kom ik weer bij die klagende mantelzorgers van je. Zij kunnen een hoop dingen zelf, sneller, omdat het niet via het CAK gaat en zonder wachtlijsten en de prikklokken uit de thuiszorg. Het is de beste zorg die er is, die van een vertrouwd gezicht en met jouw verleden als docente en ‘kwaliteitscoördinator; moet je de studies kennen, die dat uitwijzen. Goed, daarvoor is het PGB makkelijk, want dan kan de zorgbehoevende de verzorger compenseren in het inkomensverlies.

Zal ik je nu eens een geintje vertellen Sabine? Dat is inkomen voor de mantelzorger en dus moet daar inkomstenbelasting over betaald worden en zo verdwijnt ongeveer een derde deel van het budget dat voor zorg bedoeld was weer naar dezelfde overheid die dat budget verstrekte. Jullie zijn geld aan het rondpompen Sabine, dat kost geld en daar wordt niemand beter van. Nee, dat laatste is geen woordgrap, dat is letterlijk bedoeld. mensen worden daar niet beter van.

En Sabine, dan heb ik het nog niet eens over al het geregel, de administratieve rompslomp, die aan de financiële kant van zo een ‘steun in de rug’ vastzit. Ik ben nog niet eens begonnen over de emotionele druk die er op verzorgers rust, het chronische tijdsgebrek, de onregelmatigheid en wat dat met je als mens doet. Ik heb het nog niet eens over de fysieke inspanning. Ik hou mij op mijn eigen terrein. Sabine, ik zou je werkelijk stomverbaasd aankijken als jij vraagt of mantelzorgers het echt zo zwaar hebben. Ik zou ook vragen of het goed met je gaat.

Ja, de mantelzorgers hebben het zwaar, de mogelijkheden voor zorgverlof worden er niet meer op, de budgetten worden niet ruimer en de zorg wordt ontoegankelijker. Zorg zit steeds verder weg en wordt steeds duurder. Als je modaal verdient, ben je met alle premies AWBZ, ZVW, de zorgpremie en wat er nog meer onder mag vallen, al bijna een kwart van je inkomen kwijt aan zorg. Dat is veel Sabine, zeker als het inkomen nog lager ligt, want wie wil zich nog in de problemen van de zorgtoeslag storten?

Nadenken over een complex onderwerp als de zorg in het algemeen, waar de mantelzorg slechts een onderdeel van is, dat doe je niet in een te groot T-shirt, terwijl je aan het aanrecht met de Danarolletjes aan de slag bent en sinaasappels uitperst. Daarvoor moet je je realiseren wat de consequenties zijn voor de mensen, wat het nou in de praktijk betekent. Bij de acties rond de PGB-debatten heb je al genoeg verhalen gehoord, je weet het wel. Nou moet je er nog eens wat mee gaan doen.

Advertenties

17 responses to “Waarom ik het eens ben met @SabineUitslag

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: