Wachten

Wachten, onverdoofd. Op het oordeel dat geveld gaat worden. Op de beslissing die genomen gaat worden. Op het moment dat gaat komen. Onverbiddelijk wachten. Spanning die tergt, vraagtekens die dansen om mijn hoofd. Ik weet waarop ik wacht, ik weet ook waarom.

Ongeduld maakt zich van mij meester, ik wil niet wachten, ik wil het nu! Ik weet dat dat niet kan. Ik moet wachten, want ik ben niet aan zet. Ik zal de ander ook niet zeggen om op te schieten, daar is het gewoon de situatie niet naar. Ik kan, mag, wil en zal niks forceren. Ik zal het niet doen.

Maar het wachten, het moet. En ik ben er zo slecht in.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: