Keuzes [gastblog]

Nou, ik ga eens proberen mijn verhaal op ‘papier’ te zetten! Ik doe dit nog even anoniem, wil eerst nog eens wat dingen voor mezelf uitzoeken. Want daar sta je dan, bijna dertig en een hele grote wens hebben: IK WIL MAMA WORDEN! Maar dan wel zonder een relatie en dus niet iemand hebben met wie je die wens kunt delen of waar kan maken..

Ik heb wel relatie’s gehad, maar voorlopig ben ik er even van genezen. Ik heb altijd gezegd dat ik graag kinderen wil en ook dat dit niet afhankelijk is van het feit of ik op dat moment een relatie heb ja of nee. Natuurlijk makkelijk gezegd, en geloof me, je wilt niets liever dan dat niet alleen doen maar samen! Maar dat is er op dit moment dus niet, een ‘samen’.

Dus ben ik maar heel brutaal naar de huisarts gestapt. Gevraagd of ze weleens meiden in haar praktijk kreeg die er voor kozen alleen moeder te worden. Tot mijn verbazing (goed bedoeld) vertelde ze mij dat ze eens per half jaar iemand doorstuurde naar een kliniek. Daar wilde ik natuurlijk ALLES over weten en ik heb er gelijk een afspraak gemaakt.

Volgende week heb ik dus een soort intake-gesprek! De kliniek waar ik heen ga is een kliniek die paren helpt met met vruchtbaarheidsproblemen maar ook lesbische stellen en alleenstaande vrouwen helpt met hun kinderwens.

Er is zoveel wat er op me afkomt! Vooral de vraag; “ga ik het doen, ja of nee!?” Veel om uit te zoeken: hoe doe ik het financieel, hoe regel ik de opvang, hoe doe ik het met mijn werk et cetera. En dat zijn dan nog de praktische dingen. Er komen namelijk ook veel andere vragen bij je op en op je af. Is het wel eerlijk wat ik doe, ben ik niet egoístisch bezig?

Van de week zei iemand nog tegen me; “Wat heb jij een kleine nou te bieden alleen, je komt moeilijker aan een relatie als je alleenstaande moeder bent en jij dan helemaal omdat het een donorkind is!” “Wow!”; dacht ik; “waarom is dat eigenlijk anders?”

Het is toch een stuk makkelijker, geen vader, dus geen heen en weer gesleur iedere week! nooit gezeur over voogdij, alimentatie et cetera. Ik zie het ‘probleem’ niet zo… Dan nog de vraag wat je zo’n kleine later gaat vertellen, die heeft natuurlijk heel snel door dat het anders is dan ‘normaal’.

En dan is er ook nog het probleem dat in Nederland de Donorwet is veranderd en de donoren niet meer anoniem mogen blijven. Hierdoor loopt simpel gezegd de zaadvoorraad achteruit, mannen willen meestal wel vrouwen met kinderwens helpen, maar niet later contact met eventuele kinderen die daaruit voortkomen. Ik kan er me wel iets bij voorstellen. Dus haalt de kliniek het zaad nu uit Belgié, aangezien daar de wet nog niet veranderd is.

Van de week mijn gesprek dus, ik vind het super spannend! Maar aan de andere kant ook wel een beetje eng. Zij beslissen of ze je gaan helpen, ja of nee en dat vind ik maar een rare gedachte, of niet? Dan heb je ook nog de keuze om eerder aan de beurt te zijn, doordat je bijvoorbeeld een eicel doneert, daar kun je dan weer een andere vrouw mee helpen.

Alleen zodat je dan zelf eerder aan de beurt bent… Tja, al moet ik even op een wachtlijst staan, maakt mij niks uit! Ik zou nooit ‘om maar eerder aan de beurt te zijn’ een eicel zomaar doneren! Ik vind dat toch een aparte gedachte, daar moet ik nog eens heel goed over nadenken, het kan voor mij namelijk ook consequenties hebben lijkt me.

Word vervolgd!

Liefs,

Annoniempje

.

Ik heb Anoniempje gevraagd om haar verhaal hier te komen vertellen, omdat ik het een mooi verhaal vind en door het onderwerp geïntrigeerd ben geraakt. Zoals ze er onder heeft gezet, komt er een vervolg. Ik zal haar verhalen hier zoveel mogelijk publiceren.
Poezenbeest 

Advertenties

2 responses to “Keuzes [gastblog]

  • Page (@Page8)

    Mooi! En helemaal niet raar. En egoïstisch? Ieder stel dat kiest voor kids (of juist niet kiest voor kids) is net zo egoïstisch. Iedereen doet dat toch voor zichzelf. Dus lekker ‘egoïstisch’ wezen. Ben heel benieuwd hoe het verder gaat!

  • Aaltje

    Of je egoïstisch bent waarom zou dat zo zijn. Ik weet hoe het voelt om een kinderwens te hebben. En ik weet hoe fijn het is om bewust moeder te zijn.
    Als jij zo bewust kiest, zo graag wil, dan heb jij een kind heel veel te geven.
    En of er dan wel of geen vader is…
    Dat jij het druk krijgt als alleenstaande moeder dat is een feit. Maar ik denk dat je dat voor lief neemt.

    erg benieuwd hoe je verhaal verder gaat.
    suc6 met het maken van wat voor jou de juiste keus is.

    ~Volg gewoon je gevoel, dat was eigenlijk ook voldoende aan reactie geweest~

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: