Asbak

De asbak is voor mij een teken van een bepaalde gezelligheid. Niet als er alleen mijn sjekkie in liggen, maar vooral als er ook sigarettenpeuken in liggen. Het liefst nog van meerdere verschillende merken.

Het is een teken van iets samen, hoewel heel goor en stinkend, maar het is een signaal van een soort van samenzijn. Zeker in tijden waarin de roker naar afgezonderde plekken gedreven wordt, is het ook een teken van saamhorigheid. Wij doen dat!

Nu ook in het huis van mijn broer niet meer binnen gerookt mag worden vanwege mijn nichtje, is de bijkeuken een rookhok geworden. De asbak is gevuld met de Camels van mijn broer, de dunne witte sigaretjes van mijn moeder en de sjekkies van mij en mijn schoonzus. Die zijn te herkennen, want zij draait anders dan ik.

En deze asbak moet nodig eens afgewassen worden, de sporen van een avond kaarten en drinken zijn goed zichtbaar. Vies, dat wel, maar wel een mooi iets, als je er even bij stilstaat. Ik druk mijn sjekkie uit en ga maar weer eens naar binnen, naar de gezelligheid die hier zichtbaar is, maar daar voelbaar.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: