Ramadan

De Ramadan is voor de meeste moslims weer voorbij. Het was een zware maand als het gaat om de tijden, maar misschien dat het Hollandse weer deze zomer ergens meehielp om de vast wat te verzachten. Ik denk dat je liever vast in deze weersomstandigheden dan tijdens een hittegolf. Nu is het tijd voor het Suikerfeest! Niet dat ik aan de Ramadan meedoe, maar ik vind het een mooi gebeuren.

Van wat ik heb geleerd is de Ramadan de maand (iets korter, de Islam hanteert een maankalender) waarin je je bezint. Dat doe je niet alleen door te vasten overdag, of je te onthouden van allerlei andere dingen die het leven zo mooi maken, zoals seks, roken, drinken en gokken, maar ook door die innerlijke strijd eens weer te voeren. Hoe sta ik en wat heb ik gedaan?

Het is een mooi moment om te reinigen. Dat hoeft niet eens letterlijk, maar het is het ideale moment om bijvoorbeeld ruzies eens uit te praten, of de verontschuldigingen aan te bieden aan degenen die je gekwetst hebt. Je ziel te reinigen van alles waarvan je vindt dat het er niet hoort. Je geweten zuiveren eigenlijk. Het onthouden is pure symboliek voor zover ik weet. Het is om je even terug te werpen op de basis, even stil te staan bij mensen die in wat minder weelde leven.

En het mooie aan de Islam is dat het niet hoeft, dat vasten. Goed, er is sociale druk om het wel te doen, maar als je het niet nodig vindt, even goeie vrienden met de Almachtige. Er zullen mensen vinden dat je dan geen goeie moslim bent, maar het is je keuze. Natuurlijk ben je een beter mens als je er bij stilstaat, maar dat geldt niet alleen voor moslims, dat geldt voor iedereen die eens even een tijdje bij zichzelf stilstaat. Als goed moslim heb je maar aan twee verantwoording af te leggen: aan jezelf en aan boven.

Daarnaast is het zo hard niet. Kinderen, zwangeren, reizenden, strijdenden, menstruerenden en zieken mogen niet eens meedoen. Goed, ze mogen voor de vorm even meedoen, maar niet als het hun gezondheid schaadt. Daar is blijkbaar over nagedacht, en goed. Het is een offer dat je brengt, maar het moet niet te gek worden. Maar ook aan deze mensen wordt gevraagd even stil te staan bij zichzelf.

De Ramadan is geenszins een kwelling die je moet doorstaan, het is eerder een uitdaging. Hou je het vol? Heb je dat er voor over? Wil je dat kunnen? Ik ben daar best wel eens jaloers op. Als agnost in een open samenleving word ik nergens tot een dergelijke uitdaging geroepen. De geloven die hier de cultuur vormden kennen de uitdaging nauwelijks en van het Humanisme moet ik het ook al niet hebben.

Ik vind het een mooi gebruik, de Ramadan, vooral het bezinnende karakter er van, maar goed, ik vind wel meer elementen uit de Islam (zoals ik ze interpreteer) prachtig. Het lijkt de mens meer op zichzelf terug te werpen dan dat je in andere levensovertuigingen of religies ziet. Het geeft meer ruimte voor zelfbeschouwing, roept daar meer toe op en predikt ook het denken aan anderen. Wat dat betreft alles behalve een achterlijke ideologie.

Nu is het Suikerfeest, ik hoop dat er veel bezonnen is, veel gedacht over jezelf, over anderen. Niet omdat moslims dat meer nodig zouden hebben dan anderen, maar omdat het altijd mooi is als mensen stilstaan bij hunzelf.

Vrolijk Suikerfeest allen!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: