Jouw ogen

Als een oceaan, helder blauw. Ik kan er in verzuipen. Die kleur alleen al! Het steekt een beetje af tegen de zwarte pupillen. Ook tegen het wit, hoewel het blauw en het wit wel een mooi samenspel zijn, zoals de wolken in de lucht op een zomerdag.

Die ogen, wat zien zij allemaal? Ik stel mij zo voor dat ze vonkelen, als je iets leuks ziet. Dat ze vlammen als je woest bent. Dat ze huilen als je verdrietig bent. Maar wat ze ook doen, dat blauw blijft hetzelfde. Een oneindig blauw, zoals de oceaan en de lucht oneindig lijken te zijn.

Ik ben gek op ogen, nog meer dan de rest van je lichaam vertellen ze mij iets. Als ik aan jou denk, denk ik aan je ogen. Ik zie hoe ze kijken naar wat ik tik. Ik zie ze nu voor mij, heen en weer schieten over het scherm om dit te lezen. Snelle, korte bewegingen, zonder dat jij het doorhebt.

Smachten of verlangen is het niet, maar ik zie uit naar het moment dat ik je recht in de ogen kan kijken. Dat je ze niet neerslaat als ik naar je kijk, maar dat je me recht aankijkt zodat ik jouw ogen kan bekijken. Want of je het wilt of niet. Ze vertellen een verhaal, jouw verhaal.

Vrees niet, ik heb mijn eigen reddingsboei bij me, ik verzuip niet.

Advertenties

2 responses to “Jouw ogen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: