Egeltje

Ik heb wel eens een egeltje geaaid. Het egeltje was op haar gemak, erg op haar gemak. De stekels lagen plat en vrolijk dartelde ze rond, haar snuitje eigenwijs vooruit gestoken. Nieuwsgierige beestjes, die egels. Vragend keken de oogjes mij aan, benieuwd naar wie of wat ik was.

De vacht van een egel is tweeledig. Aan de buitenkant de stekels, eigenlijk gewoon harde haren die plat op de rug liggen. Als je er over aait, dan voelt het vreemd aan, als je een poezenvacht gewend bent. Wel de goeie kant op aaien, ze zijn best scherp, die stekels.

Aan de binnenkant, op de buik, daar zitten de zachte haartjes. Dons bijna, fluweelzacht in ieder geval, een genot aan je vingers. Ik mocht het even voelen van haar, zo op haar gemak was het egeltje. Een schril contrast overigens tussen die harde haren op de rug en dat zachte op de buik.

Maar als het egeltje zich niet op haar gemak voelt, blijf er dan maar vanaf. De harde haren worden uitgestoken en haar lijf rolt ze in een balletje. Ze schuilt in haarzelf, stekelig naar buiten, een signaal om uit de buurt te blijven. In ieder geval een teken om van haar af te blijven, dat boze balletje.

Toch, als je goed kijkt, zit er aan de onderkant van dat balletje een plekje. Daar zit haar snuit, daar zitten haar pootjes en daar zit haar zachte plekje. Ke kan er nauwelijks bij, dat is ook niet de bedoeling, ze zal je krabben met haar nagels en misschien zelfs bijten.

Het is een heel mooi en lief beestje, tot je haar kwaad maakt of haar zich bedreigd laat voelen. Strijk haar ook niet tegen de vacht in, ze heeft stekels. Tweekleurig.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: