20 uur

Twintig uur ben ik nu wakker, ja, inderdaad, de hoogste tijd om te gaan slapen. Ik heb alleen geen zin, ik heb nog zo veel te doen. Ik kan nog wel uren doorgaan, de lijst is lang. Te lang.

Vandaag waren twintig heftige uren, op zich niets vergeleken bij de 169 uren daarvoor, maar toch wel heftig. Ik moet er over nadenken, nu, nu ik de tijd er voor heb.

Ik heb de tijd niet, ik schuif het maar weer voor me uit. In mijn hoofd doemt een beeld op van een meisje aan het strand. Ze kijkt naar de gloed van de rode zon die bijna onder is.

“Nog één klein lichtpuntje!” Nog even wachten tot hij helemaal weg is. De rust keert weer terug in mijn hoofd. Gelukkig, het is echt een toverwoord.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: