Noorderzon

Paragliden, het lijkt mij ook wel wat. Dat is toch aan een vlieger hangen en dan zweven? Dat je een rood stipje aan het firmament bent en dat er een meisje in een bus naar jou zit te kijken, haarzelf afvragend wat er op het raam zit.  Zweven, hoog in de lucht, vrij van alles. Ergens onder de wolken, maar in ieder geval onder je vlieger.

Vroeger als klein jongetje waren parasols of paraplu’s leuk. Je klom bovenop de rand van de zandbak (din bij ons een meter hoog was) en sprong met de parasol of paraplu van de rand af. Het was geen normaal springen, want de weerstand van de lucht onder het zeil zorgde er voor dat je even aan de steel bleef hangen. Je remde af. Dat was vliegen. Dat konden wij.

Dit is geloof ik niet wat ik wilde vertellen, maar het gaf ons een goed gevoel. De vrijheid dat wij ook konden vliegen, als aan een parachute. Zo noemde wij het geloof ik, parachute springen. Hoger dan twee meter durfden wij niet, het hoogste was voor de durfallen, vanaf het dak van het huisje in de speeltuin. Ik was geen durfal, ik was voorzichtig, maar dit, dit wilde ik ook!

Owja, dat wilde ik vertellen, over die vrijheid. Ik kreeg van mijn ouders op mijn kop als ik met dat parachutespringen weer eens een schaafwond had opgelopen of de parasol weer had gemold. Ik bleef het doen, omdat ik die vrijheid van zweven wilde. Even het gevoel dat zelfs de zwaartekracht een moment iets minder vat op mij had.

Ik heb dat nog steeds. Ik doe dingen die niet verstandig zijn, maar ik doe ze lekker toch. Hebben mijn beide ouders ook gedaan. Ik liep net als mijn vader weg bij mijn gezin, zonder ze ook maar een moment achter te laten. Ik ben net zo impulsief en reislustig als mijn moeder en net zo snel in mijn denken en beoordelen. Mijn moeder heeft altijd de vrijheid gehad, of genomen, dat weet ik niet. Ik volg in haar voetsporen, in meer dan ons beiden lief is.

Vertrekken waar je heen wil, niet eens alleen om het bereiken van een doel, maar om verder te gaan. De bezwaren overwonnen en wegwezen. Nieuw. Ik kwam van Amsterdam zo in Hoorn, van Hoorn in Amsterdam, ik zwierf de stad door en kwam in Den Haag. Zeg mij nooit dat ik op mijn vader of moeder lijk, ik vil je levend. Niet dat het kwade mensen zijn, ze hebben mij altijd vrij gelaten, zoals zij zelf ook vrij wilden zijn en zoals ik dat nog steeds wil zijn.

Ik zat woensdag in een bos, donderdag en vrijdag op een terras. Ik wilde dat, ik deed dat. Dat is mijn vrijheid. Ik maakte een grap, waar ik zelf ook een beetje om moest lachen. Woensdag, donderdag en vrijdag, drie keer viel het mij op. Het was anderen al heel lang geleden opgevallen dat ik het evenbeeld ben, maar dat was alleen de buitenkant. Van binnen ben ik vrij van mijn ouders, ik ben mezelf, in alles.

Daar wilde ik het niet over hebben. Het ging over de Noorderzon. Mijn vader heeft een aparte lach, hij grinnikt. Gniffelen haast. Als hij een grap maakt en hij moet er zelf om lachen, dan komen de laatste woorden er gniffelend uit, hij is dan al aan het lachen. Beetje irritant. Hij heeft ook altijd geprobeerd vrij te leven, zonder weg te vluchten van zijn verantwoordelijkheden. Mooi leven, in betere tijden en slechtere tijden.

Zeg mij nooit dat ik op mijn ouders lijk, want ik ben mijzelf. toch kom ik er al enige tijd niet onderuit dat ik veel van hen beiden heb. Zo gaat dat en sinds ik met mijn ouders om ga als medevolwassenen, leer ik ze kennen. Ik zie dezelfde vrijheidslust, het zomaar ineens het roer om willen gooien en gaan. Ik ben trots op wat ik van ze heb meegekregen. Ik debatteer als mijn moeder, overtuigend en dwingend, maar ik schrok in dat bos en op die terrassen.

Ik heb de lach van mijn vader gekregen.
Maar dat wilde ik niet vertellen…

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: