Open deur

Doe open die deur!

Door een open deur komt frisse lucht naar binnen
Door een open deur kan je kijken
Door een open deur kan je lopen
Door een open deur hoor je geluiden
Door een open deur kan je naar buiten
Door een open deur kom ik binnen

Ik heb een hekel aan gesloten deuren, hoewel ik snap dat deuren wel dicht moeten. Neem mijn voordeur, als ik die open laat, dan heb ik straks niks meer. Helaas werkt het zo, want ik had mijn deur graag open gelaten toen ik vanochtend naar mijn werk ging.

Ik heb niets tegen deuren op zich, zo zijn er momenten dat zelfs mijn voordeuren dicht gaan. Niet alleen die van mijn huis, maar ook de virtuele voordeuren, zoals Twitter. Soms gaan zelfs de achterdeuren dicht, dan is er nog maar één klein deurtje, daar doe ik bijna altijd open.

Maar deuren heb ik het liefst open, gewoon, vanwege bovenstaande, omdat ik een hekel heb aan dichte deuren. Meestal omdat ik nou eenmaal nieuwsgierig ben naar wat er achter zit. Soms omdat ik weet wat er achter zit en ik dat wil zien, daarnaar verlang of het gewoon wil opruimen.

Dan wil ik gaan frummelen aan deuren, rammelen aan de kruk. Dan kan je iets voelen, als je even aan de kruk voelt. Als de kruk naar beneden gaat, maar de deur gaat niet open, dan is de deur op slot. Jammer, maar dan moet je op de sleutel gaan wachten of de deur intrappen of het slot kraken.

Dan moet je wachten op toestemming, of je richt schade aan, tenzij het slot te kraken is, dan kan je zonder schade naar binnen, maar ook zonder toestemming. Dat moet je maar net willen, een van die opties. Meestal tot altijd geen zin in.

Als je de kruk naar beneden drukt en je voelt weerstand, dan is er iemand die de deur aan het dichthouden is. Die staat de deur te bewaken en drukt de kruk weer omhoog als jij hem naar beneden wil drukken. Dan kan je doordrukken, hard, zodat de ander verliest. Je kan ook zachtjes drukken, kijken of de ander door de kruk voelt wat je doet.

Ik hou niet van dichte deuren. Mijn deuren zijn soms ook dicht. Het is een teken dat het moet. Dat ken ik, herken ik. Daarom heb ik wel respect voor deuren die dicht zitten. Sommigen moeten dicht, andere zouden best open kunnen. Misschien moet ik soms de deur achter mij sluiten als ik binnen kom.

Deuren gaan open, deuren gaan dicht. Sommige deuren blijven gesloten voor mij. Sommige frummel ik aan, bij andere wacht ik geduldig tot ik de sleutel krijg, maar ik zal altijd vragen of ze open mogen. Ik hou van open deuren. Ik zal niemand verwijten die niet open doet.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: