Risdam-Noord (3)

Het waren de laatste dagen van het jaar als mijn zus, mijn broer en ik om acht uur van huis gingen om samen naar school te lopen en dat het nog iets van donker was. Het hoorde bij te tijd van het jaar en wij kwamen dan ook echt in de stemming voor de Kerstvakantie.

De route van huis naar school kan ik nog dromen, de straat uit, langs het slootje bij de hoofdmeester langs, over de brug, het drukke kruispunt, langs de Vlaar en dan weer langs een slootje. Daar scheidden onze wegen zich, mijn broer moest naar links, mijn zus en ik naar rechts.

Maar die dagen dat het donker was waren dan toch iets specialer. Normaal viel het niet op dat de lichten in de klas aan of uit waren, maar nu liet Meester Fred ze uit, de Kerstboom stond immers aan. Pas als we allemaal in het schemerdonker onze plek hadden gevonden, ging het licht aan. Zonde vond ik dat.

Dat lopen in het donker had iets speciaals, alsof je stiekem je nest was uit geslopen om stiekem naar school te gaan. Het had iets van ondeugend doen en daar waren wij thuis erg goed in. Het voelde stiekem aan, zo in het holst van de nacht.

Dan was er nog die speciale avond, zo vlak voor de Kerstvakantie: het Kerstdiner. We waren dan vroeger vrij en moesten om half zes dan op school zijn. Ouders hadden die dag servies en eten naar school gebracht en de klas was erg vrolijk aangekleed. Kaarsjes op tafel en de Kerstboom aan.

Ik weet niets meer van die Kerstdiners, behalve dat ik verbaasd was een van die keren dat onze borden op tafel kwamen. Ik herinner me alleen nog de sfeer en de spanning van ’s avonds op school zijn. Iedereen ook met zijn mooiste kleren aan, ook het mooiste meisje van de klas, die nu nòg mooier was.

De volgende dag was het weer in het donker naar school, standaard dat we die dag doe-middag hadden. Allerlei knutselhoekjes in de school en de hele dag knutselen. Heerlijke afsluiting van de donkere dagen voor de Kerstvakantie!

Vanochtend was ik vroeger onderweg naar het werk dan de laatste weken, gewoon goed geslapen en een snel ochtendritueel. De eerste keer dit najaar dat ik met donker naar het werk ging. Ik ben nu vaker dan vroeger in het donker op straat, maar vanochtend had ik heel even de magie van dat moment van vroeger. Ik was stiekem mijn nest uit geslopen en stiekem naar het werk…

Goed… Aan de slag, computer opstarten en een bak koffie halen… Weg magie, welkom terug in het kille leven van 33 jaar…

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: