Dom geweest

Ik ben weer eens dom geweest, ik had het niet moeten doen. Het leek zo simpel, op dat moment, maar op dat moment was het ook niet simpel.

En toch was het simpel, gewoon, zo hoorde het. Maar zo hoorde het niet. Toch wel, geen idee. Totaal verwarrend, maar zo duidelijk en simpel.

Zo gaan die dingen, wat doe je er tegen? Ja, opletten, dat snap ik ook nog wel. Toch gebeurde het, dat was dom. Oliedom. Had ik kunnen weten.

En nu? Geen moment spijt. Het maakt het er allemaal niet makkelijker op, maar spijt? Nee. Het is gedaan. Dom gedaan. Gewoon, gepasseerd in de loop van de tijd.

Tsja, wat moet ik met dat gegeven? Heel weinig en toch zo veel, daarom. Dom geweest, verloren in het moment, verloren in wat niet zou moeten. Wat toch gedaan is.

Ik wil beloven dat ik het niet weer zal doen, dat ik voortaan wel zal opletten, maar die belofte is niet veel waard. Zou ik de gelegenheid krijgen, zou ik zo weer dezelfde fout maken. Misschien de gelegenheid mar niet meer creëren.

Dom geweest, had ik niet moeten doen. Volgende keer?

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: