Oma Grafkrans

De trein van kwart voor twee van Utrecht naar Den Haag. Ik ben mij van geen kwaad bewust en zit al sinds Assen in deze trein onschuldig wat met de telefoon te spelen en muziek te luisteren op een fatsoenlijk niveau. De nacht is lang geweest en de bijbehorende rust kort. Ik denk dat ik er niet uitzie, maar fris ben ik zeker wel. Toch zit Oma Grafkrans naar mij te kijken alsof ik een stuk afval ben.

Oma Grafkrans is ergens eind zeventig en met haar keurige donkerrode driekwartsjas, handtas van waarschijnlijk de Bonneterie of de Bijenkorf ziet Oma Grafkrans er op haar zondags uit. Haar witte haar is gisteren nog door de kapper gedaan, waarschijnlijk bij haar thuis, daar zie ik Oma Grafkrans wel voor aan. Verder heeft Oma Grafkrans een dun brilletje met rechthoekige glazen en een zeer zuinig mondje.

Zo zit ze mij ook aan te staren, zuinig. Ze moest gedacht hebben dat ik een stuk afschot was, dat daar een beetje zat zwart te rijden met een volle schoudertas. Wat ik toch de hele tijd met dat ding aan het doen was?  Op knopjes drukken, dan wachten, dan gelach, dan weer snel op knopjes drukken… Oma Grafkrans zit het zich nog af te vragen.

Door die zuinige, afkeurende en neerbuigende blik met van die lippen alsof ze een citroen had liggen uitbeugelen, had ik meteen toen Oma Grafkrans instapte al een hekel aan haar. Naar mens, het zal je moeder maar geweest zijn, of erger, je oma. Arme kleinkinderen, niks mochten ze van oma, zo een oma die je vertelt hoe het hoort. Je mag dit niet, je mag dat niet…

Trouwens, wat deed Oma Grafkrans om kwart voor twee in de trein? Was ze net op visite geweest of ging ze daar nou juist heen? Tegen haar vrindinnen had ze gisteren nog bij de kapper opgeschept over hoe dapper zij wel niet was dat ze alleen naar de kleinkinderen ging. Ja, die schoondochter van haar deugde niet, slechte invloed op haar zoon. Altijd al gehad en kijk wat er van de kleinkinders was gekomen.

Maar als ze dus net was geweest, hoe laat was ze dan gegaan? Stel ze was vanaf haar zoon naar het station een kwartier onderweg, dan was ze dus uiterlijk half twee vertrokken. Nou, stel dat ze om half tien was aangekomen, want eerder trekken ouders met kinderen op zondag niet, dan was het wel een kort bezoekje. Drie kopjeskoffie en evenzoveel koekjes. Of gebak als het kleinkind jarig was.

Maar als oma blijf je toch langer? Zeker als je van deur tot deur anderhalf uur onderweg bent. langer aan het reizen dan aan er zijn, vind ik niks voor Oma Grafkrans. Ze had natuurlijk vrij reizen. Stel dat ze onderweg was, we kwamen pas half drie in Den Haag aan… Ze zou niet aanschuiven, dus dan was ze om vijf uur alweer weg. Ook maar twee uurtjes.

Had ze in dat laatste geval niet eerder kunnen vertrekken? Gewoon om elf uur de trein pakken, dan heb je nog wat aan je tripje. Oma Grafkrans blijkbaar niet. Bijkomend voordeel was dan dat ze niet tegenover mij in de trein had hoeven te zitten, maar goed, dan was dit verhaal er weer niet geweest en had u, mijn lieve lezeres, niets om te lezen gehad. Zo is het dan ook wel weer. Maar wat deed Oma Grafkrans op dit tijdstip op de zondag in de trein?

In ieder geval had ze weer wat te vertellen volgende week zaterdag bij de kapper. Op zaterdag ja, als werkend Nederland eindelijk tijd heeft om naar de kapper te gaan of die te laten komen, maar nee, dan moet zij, die de godganse week geen flikker te doen heeft, de kostbare tijd van de kapper in beslag nemen. Wat ze nou toch weer had meegemaakt…

Zat daar een jongen in een spijkerbroek met vale vlekken (slijtageplekken van de telefoon in mijn broekzak waarschijnlijk) en dan een of ander wollen flubberend truitje (een trui die overigens ook in veel uniformen voorkomt) en dan met een vies spijkerjack (ik geef toe, die moet weer in de was, ga ik zo doen!) en onverzorgd dat hij er uitzag (jeps, wallen, warrige dos haar en een dag niet geschoren, ja jeemig, ik was op een popfestival), gewoon onbehoorlijk dat hij in de trein mocht zitten.

Werkschuw tuig zal ze me noemen (hoewel ze klant is bij het bedrijf waar ik werk) en vast ook een alcoholist (mwah, ik lust er wel een paar) en vast ook een kraker (huiseigenaar is het juiste antwoord) of zo een voetbalrelschopper (na het verlies van Ajax had ik wel even zin om iets kapot te maken inderdaad). Ze had in ieder geval weer wat om te vertellen met haar grafbek.

Volgens mij was ze ook aan het praten tegen mij, ik hoorde tussen mijn muziek door (die dus op een zeer fatsoenlijk niveau stond) gemompel door in een stem die ik zou casten voor de vrouwelijke versie van Voldemort. Ik heb niet gekeken of haar lippen bewogen, maar de zure bek die ze trok leek dat redelijk onmogelijk te maken. Echt een grafbek, geen emotie te bekennen.

Beste Oma Graftak… bek… krans, whatever, ik deed het graag. U een verhaal gunnen bij de kapper. Dat uw verhaal niet klopt is helemaal niet erg. U heeft mij dit verhaal gegeven en dat klopt ook van geen kant. Het was het minste wat ik voor u kon doen. Maar kijk er niet zo zuinig en smerig bij, deed ik ook niet. Owja, als ik opsta in het vierzitje om mijn jas aan te trekken, dan heb ik ruimte nodig en is het niet het sein voor u om ook op te staan.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: