Waar ben je nou?

Waar ben je nou? Je zou toch hier zijn? Dat was de bedoeling! Jij zou hier zijn als ik thuis zou komen. Ik zou me in jouw armen werpen en jij zou terug knuffelen. Dat was toch het plan? Zo had ik het in mijn hoofd, zo zou het gaan!

Waar blijf je nou? Ik lig hier alleen op de bank. Te wachten tot er iemand door de deur komt die mij met een simpele glimlach mijn zorgen laat vergeten. Ze zou komen, zo had ik het mij echt voorgesteld! En dan dat je met je stem mijn hoofd leegmaakt. Dat toch?

Wat wil je nou? Ik stel mezelf die vraag, maar ik weet het antwoord. Ik wil wat ik mij had ingedacht, maar wat niet is. Het is wat het is, maar dan mag ik mij toch wel bedenken dat jij hier bent? Dat je om me lacht en ik om jou? Dat ik door je haren streel alsof ik je aai? Dat jij mij over mijn rug aait zoals het bij een kat hoort? Dat mag toch? Ja!

Het zijn mooie gedachtes, de waarheid is alleen wat minder flexibel in zijn opvattingen over wat mogelijk is.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: