Dag Zussie?

Katten bezit je niet, katten verblijven bij jou. De meeste katten hecht je aan, die mis je als je ze niet thuis komen. Soms heb je een kat waar je niet aan hecht, maar goed, huisvesten doe je zo een beest dan toch. Ik denk dat ik mijn kat kwijt ben…

Kees komt uit een nest van vier, twee katers en twee poezen. Een van die laters is Kees, waar ik al eerder over schreef in het drieluik Kat in nood. Kees heb ik vanaf dat hij een kitten was, samen met een van zijn zusjes nam ik hem mee naar mijn vele woningen in Amsterdam. Schroef noemde ik zijn zusje.

Zijn andere zusje kwam bij mijn broer terecht en kreeg de veelzeggende naam Stip mee. Wat er met de vierde uit het nest is gebeurd? Die bleef bij mijn moeder, zo kregen de kittens allemaal een huis en leefden nog lang en gelukkig.

Ik woonde in de Kuipersstraat in De Pijp toen ik Schroef kwijtraakte. Een meid uit de Rustenburgerstraat kwam haar terugbrengen, want ze was daar aan komen lopen. Ik bedankte haar en nam Schroef weer in huis. Drie dagen later stond ze weer op de stoep met Schroef.

Na zes keer in twee weken tijd dat ik Schroef ben wezen ophalen, heb ik mij verontschuldigd voor de overlast, maar ze bekende dat ze het stiekem wel leuk vond zo een kat over de vloer. Ik legde haar uit dat mijn filosofie was dat katten zelf hun huis uitzochten en dat ik ze daar vrij in liet. Of ze Schroef niet wilde houden?

Zo kreeg Schroef een nieuw thuis. Niet onlogisch, hun moeder kreeg ik ooit van een vriendin van mij omdat we een jaar verkering hadden. Marie (de kat dus) kwam van een boerderij in Schellingwoude en was dus vrijheid gewend. Ik heb die kat het ook nooit aangedaan om op een flatje te wonen, die woont nu al dertien jaar bij mijn moeder.

Toen mijn broer twee jaar geleden ging verhuizen, moest om de een of andere reden Stip bij hem weg. Ik denk dat zijn vriendin er geen zin in had, maar het was een zeikbeest die het hele huis onderzeek en ik zou daar ook geen zin in hebben, maar ik nam Stip op.

Hoewel Kees en Stip uit hetzelfde nest komen, heeft het nooit geboterd tussen de twee. Kees, van nature niet stoer, maar vooral lief, liet zich hier de tent uit jagen. Niet echt een situatie waar ik blij van was, maar dat zoeken ze zelf maar uit. Beide katten verdienden en kregen mijn zorg.

De geschiedenis lijkt zich te herhalen. De afgelopen dagen was het niet Kees die ik weinig thuis zag, maar Zussie, zoals Stip tegenwoordig heet. Niks voor haar, maar steeds als ik me echt zorgen ging maken, meldde ze zich weer. Prima, maar toch verbaasde het me.

Vanmiddag liep ik van het werk naar huis en zag een paar huizen verderop een kat in de vensterbank zitten, die mij erg bekend voorkwam. Zussie zat daar heerlijk te genieten in de zon achter het glas, zoals ze dat hier ook doet. Ik moest lachen, want dit komt me zo bekend voor en dan juist van haar zus.

Ik ga morgen maar eens aanbellen als die mensen thuis zijn. Even melden waar die kat vandaan komt, niet eens waar die kat thuis hoort. Dat bepaalt ze zelf immers. Net als Kees heb ik het nooit echt op zijn zus gehad, ik heb me nooit gehecht aan Zussie en het is mij ook om het even waar ze woont.

Het enige dat mij boeit is dat ze een goed thuis heeft, ik ken deze buren en dat zit wel goed als ik naar hun vorige kat kijk. Als Zussie vindt dat ze het daar beter heeft… zij kan dat het beste beoordelen, gaan ik en Kees met ons tweetjes verder, zoals we al jaren hebben gedaan.

Niks is nog zeker, maar ik zou er vrede mee hebben, misschien meer dan ik hardop mag zeggen. We zien wel hoe het loopt en ik kom haar vast nog in de straat tegen. Ga je goed Zussie!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: