De perenboom

“Zeg maar nee, want dan krijg je er twee!”; was de zin waarmee wij Bart de Graaf ooit hebben leren kennen in een nergerzoen- bichoc-reclame. Het is een wijsheid dat je soms iets moet laten om meer te halen. Niet de hand vastpakken als een vinger wordt toegereikt, je kan ook voor de arm gaan. Juist het tegenovergestelde doen van wat je in eerste instantie zou doen, je zou ja zeggen als ze je vroegen of de negerzoen lekker was.

Als ik zou doen wat mijn eerste ingeving is, dan zou ik een heel ander leven hebben denk ik. Ik ben echter niet van de eerste ingeving, hoewel ik enorm impulsief ben. Of mijn leven beter of slechter zou zijn als ik mijn eerste ingeving zou volgen, weet ik niet. Misschien wel hoor, misschien had ik een beter leven kunnen hebben als ik gewoon steeds voor die eerste ingeving was gegaan. Ik ga net voor die ingeving, ik leg hem neer en kijk of er meer te halen valt. Vaak blijkt het waar dat er meer te halen valt, het is niet wat het lijkt op het eerste gezicht, maar er is meer.

Als ik in de zomer trek in peren heb, dan kan ik de peren al van de boom plukken. Ik heb een peer en ik bijt met enige deceptie in een harde en smakeloze vrucht. Als ik wacht tot eind september heb ik grotere peren en ze zijn nog sappiger ook. Het is een wijze les die mijn overgrootmoeder mij ooit vertelde toen we bij de perenboom stonden. Pak niet wat je pakken kan, maar kijk eerst wat het is en wat het kan worden.

Als achtjarig jochie begreep ik niet wat ze bedoelde, maar ik snapte dat dit zo een uitspraak was die ik moest onthouden omdat hij mij later nog wel eens van pas zou komen. Nu een kwart eeuw later huldig ik haar uitspraak, ik snap al een tijdje wat ze bedoelde. Het hanteren gaat me niet altijd even makkelijk af, maar gelukkig op belangrijke momenten wel.

Maar wat win ik er dan mee? Nou, ik ben dus impulsief. Leg mij een plan voor en ik ga er in mee. Nodig mij uit en ik sta er wel als het mij ook een goed plan lijkt. Zo was er Inge, waar ik natuurlijk het meest logische had kunnen doen. Welja, dan heb je wat en dan is het weer voorbij. Ik deed dat niet, of dat nou aan mij lag of niet, maar wat ben ik er mee opgeschoten? Ik heb er een erg prettige vriendin aan overgehouden.

Die vriendschap is mij meer waard dan een nachtje vertier, sowieso duurt het langer, maar je hebt er ook meer aan. Het meest conventionele om te doen was niet hetgeen waar ik het meeste profijt van trok. Ik zit nu in een zelfde soort situatie en ook daar geloof ik dat ik meer krijg door niet te doen wat mijn eerste ingeving is. Weer haal ik er iets veel waardevollers uit door te kijken naar wat het is.

En dat vergt wel eens beheersing, de mens is gericht op het direct vervullen van behoeftes. Instant geluk, maar het geluk zit hem niet in een harde en smakeloze peer, maar juist in de sappige en veel grotere peer. De levensles die ik een kwart eeuw geleden kreeg blijkt waar. Kijk niet naar wat het nu is, maar kijk naar wat het kan worden. Mijn overgrootmoeder had toch gelijk, zoals ze dat zo vaak had.

En soms, soms pak ik een harde peer van de boom, dan kan ik het toch niet laten. Moet je niet te vaak doen, zo een boom raakt ook wel eens leeg.

Advertenties

2 responses to “De perenboom

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: