Mijn houten hart

Mijn houten hart zongen de Poema’s, euhmn… Hout? Wat moet je met een houten hart? Owja, dat zingen ze, alsof het niet kan breken en alsof het niets waard is. Nee, dat is misschien waar, dat van die waarde, maar breken kan het best hoor. Hout breekt.

Mijn hart is niet van hout, ik zou dat ook niet willen. Hout rot zei iemand net. Daarom zou ik dus geen houten hart willen hebben, dat gaat stinken en stinkende harten heb ik genoeg in mijn omgeving om te weten dat ik geen stinkend hart wil. Maar welk materiaal zou ik mijn hart dan wel van maken? Als ik dus mocht kiezen?

Goud, zilver, ijzer, RVS, alle metalen passeerden de revue. Ze zijn stevig en sommigen zijn veel waard. Ik hoop maar altijd dat mijn hart ook stevig is en ik weet dat het veel waard is. Kapot maken? Met een hart van metaal gaat dat moeilijk, hooguit een deukje, maar daar kijken we niet naar.Metaal laat geen licht door, waardoor je dan niet in mijn hart kan kijken.

Steen, al was het het allermooiste steen of al is het een stoeptegel. Die kunnen onder de juiste druk ook breken, maar net als mijn hart zijn ze ook warm als de zon er op schijnt en koud als het in de omgeving koud is. Dat is steen. Levenloos, passief, welnu, dat is mijn hart dan weer niet, een verkeerde keuze dus.

Ik denk toch weer aan hout, maar dat verbrandt als mijn hart vlamt en ja, het rot. Hout trekt zich weinig van de omgeving aan, tenzij die in vuur en vlam staat. Hout is altijd warm, of op zijn minst niet koud. Het is van geen enkele waarde. Het past mij niet, een houten hart, het lijkt te makkelijk te vervangen of na te maken. Plastic is nep, daar doe ik niet aan.

Organisch materiaal is vergankelijk, papier te kwetsbaar en veel andere materialen ken ik niet die geschikt zijn. Alle materie is te zwaar, te ondoorzichtig, te waardeloos of anderszins ongeschikt. Ik zoek naar een metafoor en dan ineens heb ik het. Ik weet waarvan mijn hart gemaakt is, ik weet wat het is, ik zie het en veracht ineens de beeldspraak van de Poema’s.

Mijn hart is een metafoor. Een metafoor die goed gekozen is. Een metafoor voor mijn gevoel, mijn geluk, mijn liefde en mijn verdriet. Owja… dat was het hart altijd al… een metafoor.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: