Even bellen

Soms helpen letters niet meer, dan kan je lappen tekst schrijven, maar dan kom je er niet. Ik ben redelijk vaardig met woorden, maar er zijn van die dingen die ik moeilijk onder woorden vind  te brengen. Of nog erger, dat ik gewoon wil dat iemand hoort hoe ik het uitspreek, omdat geen smiley de lading van een tekst zo kan overbrengen als mijn intonatie.

Elke communicatie-persoon zal je het kunnen vertellen. 90% van de boodschap bestaat uit non-verbale communicatie. Van die 10% die overblijft, zijn er slechts twee inhoud, de rest is intonatie. Kijk, dat is mooie coachtaal, maar toch geloof ik dit wel. Ik ondervind dagelijks dat het waar is en, niet geheel toevallig, het is ook de reden waarom ik in teksten nogal lang van stof ben.

Laatst moest het ook even, want een beller is sneller. Niet alleen praten mensen sneller dan dat ze schrijven, maar ook veertellen ze meer. Er worden nauwelijks keuzes gemaakt in welke woorden wel en niet, want er hoeft niet spaarzaam omgegaan te worden. Je hoort dus uitgebreider de boodschap, vollediger misschien ook.

Het was ook de reden dat ik iemand laatst opzocht thuis in plaats van dat ik een mail schreef. Ik had in een mail heel uitgebreid mijn verhaal kunnen doen, maar daar was het het verhaal niet echt voor. Praten werkt beter dan tikken. Kost ook minder moeite trouwens, hoewel zaken als ergens heen gaan en bellen natuurlijk ook weer het een en ander kosten.

Ja, hoor eens even, dat moet je er dan maar voor over hebben. Ik vind stemmen prettig. Iemand vroeg aan mij iets op mijn vakgebied. Het antwoord resulteerde in een lap tekst met schema’s, ja, dan moet je wel in tekst antwoorden. Zij had blijkbaar nog wat vragen, maar in plaats van hoe je het zou verwachten, zeker van iemand die je nog nooit echt gesproken hebt, belde ze. Makkelijker noemde ze dat, gelijk had ze.

Laatst dus, een uur en drie kwartier. Geen keuzes in woorden hoeven te maken, niet nadenken over stijl, grammatica en spelling, gewoon doen waar ik goed in ben: praten. Horen wat ik te zeggen heb, hoe ik het te zeggen heb, met intonatie. Dat is beter. Ze mist dan nog even de non-verbale kant van het verhaal, maar ze kent mij goed genoeg om dat voor zich te zien.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: