Draai je eens om?

Weet je? Je bent me een beetje aan het tegenvallen. Ik had meer van jou verwacht eigenlijk, misschien ligt dat aan mij. Aan mijn verwachtingen. Ik dacht dat er iets was met ons, iets van een vriendschap, iets van elkaar begrijpen, iets van er voor elkaar zijn…

Ik was er toch en jij toch voor mij? Ik had dat gevoel en ik heb het gevoel nog steeds. Ik merk het alleen bij jou niet meer, ik voel het bij jou niet meer. Ik deelde met je en jij met mij, erg veel, erg speciaal. We deelden en nu?

Ineens hoor ik niks meer en ineens heb ik je niks meer te vertellen. Ineens ben je weg, bezig met andere dingen en geoccupeerd in je eigen rijk. Jouw geluk, ik ben daar wel blij mee, een draai is wat er in je leven gebeurde.

Nu sta je met je rug naar me toe, ik kijk naar je schouders en je haren, alhoewel ik er maar een glimp van heb mogen zien, weet ik hoe ze bewegen. Ik wist hoe het hoofd onder die haren dacht en wat er in om ging. Mooie dingen, nare dingen, ik kende de weg.

Ineens die abrupte draai, ik kreeg geen kans meer en kon alleen nog maar zeggen dat je goed op jezelf moest passen. Juist op het moment dat ik in een fijn gesprek met je was, draaide je je om en het verstikte mij. Ik heb geen woorden meer, ik krijg geen adem meer, zo voelt het.

Nu ben je niet alleen omgedraaid, maar lijkt het alsof je ook bent weggelopen. En weet je wat het gekke is? Ik mis je niet eens. Niet dat ik je kwijt wil of dat ik het leuk vind dat je weg bent, maar ik mis je niet. Ik zie je niet, maar weg ben je niet.

Dat maakt het vreemd, ik hoor, ik zie, ik weet nog wat ik tegen je gezegd heb. Zou jij het nog weten? Soms denk ik van niet, soms denk ik dat je het nog met je meedraagt, zonder dat het een last is. Je bent niet weg, ik ben niet weg.

Wie weet, de toekomst zal het leren, wie weet komen we elkaar nog eens tegen. Misschien heb ik dan weer wat te zeggen tegen je, misschien heb ik dan wat te vertellen. Misschien ooit eens zullen wij weer dingen bespreken, zoals wij dat konden.

Ik heb ook niet eens de kans gehad om je te bedanken. Je hebt me iets laten zien, misschien weet je het niet eens meer. Was dat wat je kwam doen in mijn leven en kon je toen weer verder? Misschien is het zo, ik hoop ergens van niet.

Draai je weer even om als je wil… Eventjes maar.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: