Tanja’s huis

Meubels stonden er overal, veel stoelen vooral. Niet dat ze er veel was om op te zitten. Haar favoriete meubel ontbrak in het huis: de barkruk. De tafels stonden bomvol met asbakken, met peuken gevulde halflege bierblikjes en allerlei troep, nietszeggende troep.

Zo net was ze niet meer geweest en alles wat er stond, kapot of nieuw, er zat een laag vet en stof op. Eigenlijk te vies om aan te pakken. Toch moest het en wel zo snel mogelijk, voordat de wolven kwamen en voordat anderen zich er mee gingen bemoeien.

Het meest opvallend was de hoeveelheid kasten, volgestopt met kleding, maar ook met papieren. Niet de administratie, maar papieren die een verhaal vertelden. Haar verhaal, een biografie in talloze lades en op evenzoveel planken. Het was het verhaal dat ik kende en nu als een stripboek aan mij voorbij zag trekken.

De waaier met de twee baby’s er op, die ze op haar handwerkcursus had gemaakt, het waren de twee kinderen waar ze zwanger van was geweest en waarvan ze er maar eentje had mogen houden. Het was een verhaal dat ze verteld had in betere tijden, toen ze haarzelf weer op de been had.

De foto van haar vader, ze stond er zelf als driejarige op en het zou de laatste foto van haar vader zijn, ook de enige manier waarop ze hem kende. Je vader van een foto kennen, met een glimlach had ze altijd naar hem gekeken, ze had het immers van hem.

De stoel met de tijgerprint, ze had hem bij het grofvuil zoen staan en had naar school gebeld om ons te vragen of wij hem op konden halen als we toch naar huis kwamen. Deden we, hoewel we daar in de Marco Polostraat echt geen heil zagen in een mintgroene stoel. Zij maakte er de tijgerstoel van en bekleedde hem als een volleerd stoffeerder. Ze zat er graag in in betere tijden.

Nog een kast, foto’s. Van haar, van haar man, van haar jeugd, haar opa. Ik zag haar een keer huilen bij de aanblik van haar opa, ik zou later horen waarom. Ze leerde als kind iets te vroeg kennismaken met de liefde. Verkeerde mannen kozen haar, later zou zij de verkeerde mannen kiezen. Een rode draad in haar leven. Op één man na, de vader van haar zoon. Daar was ze dan ook wel weer weggegaan, op zoek naar weer foute mannen.

Dan de kist die we pas open mochten maken als ze ooit dood zou gaan. We openden hem en dagboeken kwamen tevoorschijn. Zelf had ze sinds haar vijfentwintigste niet meer in die kist gekeken. Te pijnlijk voor haar. Een deel van haar leven dat ze had afgesloten, toch? We bladerden de dagboeken even vluchtig door en lazen dingen die we niet wilden weten. Ze stonden er wel en we snapten haar dat ze deze kist angstvallig dicht hield.

Wat we aan kisten en kasten opentrokken en vlug sorteerden op wel en niet meenemen, steeds weer kwamen er dingen tevoorschijn die ons haar weer lieten zien in al haar goede en slechte tijden. Heftige pieken en diepe dalen. Het weerspiegelde haar leven.

Alles moest naar beneden, de bus in. Zo vol mogelijk, want geen zin om twee keer in- en uit te laden. Past veel in, zo een huurbus. Echt heel veel, gewoon een mensenleven met veel verhalen. Met donkere tijden, met erg mooie tijden.

Slechts één constante in een altijd zo chaotisch en druk rommelig leven zonder ook maar enig ritme. Altijd dansen op bet fluiten van de wind, zelfs als die niet waaide. Drugs, drank, seks, genieten en de zorgen zijn voor morgen. Hobbelend van afkickkliniek naar verslavingszorg en van dealer naar kroeg, zo leefde zij.

En al die periodes was er één constante, waar ze alles voor overhad en die ze zelfs meesleepte de klinieken in. Haar zoon, die ze wel mocht houden en waar ze zelfs in haar meest bijna-dode toestand nog steeds van hield.

Als er iemand van het leven heeft genoten, dan was het Tanja wel, vraag niet hoe, vraag niet of het verstandig was, maar genieten deed ze er van.

Advertenties

2 responses to “Tanja’s huis

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: