Doezel

Vreemd keek hij op vanuit zijn doezel. Ergens in de verte hoorde hij iets. Een vaag geluid, het geluid van niets. Hij had het gehoord, daar was hij zeker van. Maar bedacht zich toen dat je niets niet horen kan.

Het was ook niet de stilte, die had hem niet gewekt. Het was ook niet stil in de coupé, want er werd volop gekwekt. Waar hij van was geschrokken, was een geluid. Gehoord, niet gevoeld, maar toch had hij kippenvel op zijn huid.

Zomaar wakker geworden in de trein. Zomaar iets, dat haast wel niets moest zijn. Zomaar schrok hij en dacht er nog eens over na. Het is mij een groot raadsel, waar ik nu voor sta.

Hij zakte weer weg in zijn doezel… Daar rijmde tenminste niet echt iets op.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: