| Carla |

Het is zondag als ik met mijn toenmalige gezin door de Zaanstreek rondrij. We zijn aan het verkennen, we hebben plannen om naar deze regio te verhuizen, maar willen het eerst even zien. Het is een zonnige januari-middag en mijn vriendin stuurt de huurauto door een straat in Krommenie. Mijn zus belt en ondertussen ratelt mijn vriendin door, ze heeft niet in de gaten dat ik aan de telefoon ben, tot ik haar gebaar om de auto aan de kant te zetten.

Mijn zus vraagt eerst waar ik ben en of ik zit. Ik zit in een rijdende auto, dus veel andere keuze dan zitten heb ik niet. Rustig vertelt mijn zus me wat er die nacht is gebeurd. Ik luister en huiver. Die nacht zijn mijn vader en zijn vriendin thuis gekomen na een avond in hun stamcafé. Onderweg naar de keuken beneden is Carla van de trap gevallen en met haar hoofd tegen de muur gekomen.

Mijn vriendin hoort aan mijn reactie dat het ernst is en valt stil. Ik stap onmiddellijk uit en ga op het parkeerterrein in Krommenie even een sjekkie roken. Mijn zus vertelt verder, waar mijn vader is, waar Carla is en wat er allemaal gebeurt. Ik ben zo ongeveer in de buurt en besluit dus naar het AMC te rijden.

Daar mijn vader, die redelijk van de kaart was. Logisch, geen goed nieuws, alleen maar slecht nieuws. De zoon van Carla inmiddels ook opgetrommeld en ook mijn broer is onderweg. Familieberaad dus en even beslissen wat wijsheid is op dit moment. We besluiten dat het verstandig is als mijn vader even wat gaat slapen.

Gelukkig hebben we een auto en dus gaat het verplaatsen snel. Bij hem thuis zien we de bewijsstukken van die nacht. Bloedvlekken op de grond, op de vloer en overal het lichtblauw van verband en andere rotzooi die de ambulancebroeders hebben achtergelaten. Het is een macabere ravage die opgeruimd moet worden.

De vlek op de muur blijkt het hardnekkigst, maar geeft net als alles eindelijk ook mee en het bloed van Carla vloeit uiteindelijk ook door de gootsteen. Ik blijf die nacht bij mijn vader, mijn vriendin en kind gaan terug naar Den Haag met de huurauto. Ik trek een treetje bier uit de supermarkt en mijn vader en ik doen waar we goed in zijn: praten met een biertje en een sjekkie.

Hij gaat vroeg naar bed en ik bel met de familie om ze van de toestand van mijn vader op de hoogte te brengen en ga ook naar bed. Het was een vreemde dag. De volgende ochtend bel ik mijn baas en meld me af voor twee dagen, hij snapt het en wenst me sterkte. Daarna weer terug naar het AMC.

Later die week is het 4 februari en ik ben net thuis van mijn werk. Ik sta te koken als mijn zus belt met bericht vanuit het ziekenhuis: ze gaan het leven van Carla beëindigen. Als ze nog uit deze zware coma komt, dan zal ze een kasplantje zijn en dat is tegen haar wens in. Of ik naar Amsterdam kom.

Ik draai zonder te denken het gas onder de pitten uit en pak mijn shag en mijn jas en fiets richting het station. Ik heb heel veel haast, gelukkig is er snel een trein naar Amsterdam. Op Schiphol stap ik uit en mis net de trein naar Duivendrecht. Ik heb haast, een hele vreemde haast. Ik bel nog even mijn vriendin vanuit de trein om even door te geven hoe en wat.

Haast omdat er iemand op mij wacht met sterven. Bizarre haast en vloekend op treinen en metro’s baan ik mij een weg naar het AMC. Ik heb al gezegd tegen mijn zus dat er niet op mij gewacht moet worden, maar zij willen dat. Uiteindelijk ben ik er en neem afscheid van Carla. Daarna ga ik naar een ‘familiekamer’, ik hoef niet bij het sterven te zijn.

De zoon van Carla voegt zich als eerste bij mij, hij kan het niet aanzien en is gebroken. Ik troost hem en denk er zo het mijne bij. Later komen mijn vader en de rest naar de kamer. Weg hier is de algemene gedachte en we lopen naar buiten, het personeel van de IC een beetje verbaasd achterlatend. Buiten roken we allemaal en het besluit is snel genomen. Eten en drinken.

Met mijn vader ga ik daarna richting het stamcafé en drinken met de andere vrienden van Carla even een biertje. Vreemde sfeer hangt er en uiteraard de herinneringen. Ik bel mijn baas maar weer eens en meld me voor een week af. Het is voorbij voor Carla.

De dame van de uitvaartonderneming weet niet goed om te gaan met de grappen die we maken. Een rookverbod op een crematorium en broodjes met rookvlees. We koppen ze stuk voor stuk in. Rouwkaart? Echt niet, we zijn een drukkersfamilie, die maken we zelf. De volgende dag zit ik in de trein die te maken.

De crematie is mooi en vreemd gezellig. De rekening in de kroeg erna is van Carla en we drinken en lachen. Zo moet het, want zo doen wij dat. Carla zou het niet anders willen, zo weten mijn vader en haar zoon. Het is een mooie afsluiter van een mooi, maar te kort leven.

Vandaag is het weer 4 februari. Zoals het in de titel staat, zo staat het ook in de agenda op mijn telefoon. Een subtiele verwijzing naar die avond in 2006 waarop Carla stierf, maar vooral naar de week ervoor. Nog steeds denk Ik door die subtiele verwijzing in mijn agenda terug aan die week.

Vanavond maar eens mijn vader bellen, die heeft vandaag ook een vreemde bijsmaak aan de dag.

Advertenties

4 responses to “| Carla |

  • monvivre

    Mooi verwoord…… *aai over kopje geeft*

  • Nanda

    Wat mooi om er op deze manier weer even bij stil te staan…

  • charlotte /oudkatje

    heel mooi poezekater. herkenning in,zoals ik je al verteld heb zoon en man overleden frappant ook in 2006 beide overleden,jij heb ook dus je rugzakje vol,onze traditie is ook de kroeg i. met zn allen,we drinken erop ze zouden niet anders gewild. hebben.

  • Repel

    Ik ben zwaar onder de indruk. Ja, door het verhaal an sich. Maar misschien nog wel meer door jouw pennenstreken. Man, wat kan jij schrijven.

    Vandaag is logjesleesdag, dus mijn program is vol….maar ik wil meer neuzen hier. Jouw schrijven raakt.

    Hoe is het met je vader? Heb je hem al gebeld?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: