Alleen tussen uitgestoken handen

Ze vroeg, maar weigerde te antwoorden
Ze nodigde uit, maar weigerde te ontvangen
Ze bood aan, maar weigerde te geven
Ze knopte, maar weigerde te bloeien
Ze keek, maar weigerde te focussen
Ze gaf roe, maar weigerde te erkennen
Ze probeerde, maar weigerde te slagen
Ze begon, maar weigerde af te maken
En zo was het
Dat deuren open bleven
Dat ruggen niet toegekeerd werden
Dat ogen niet afgewend werden
Maar dat niemand iets deed
En langzaam zakte ze weg
In een diep moeras
Stil schreeuwend om hulp
Stil nam men afscheid van haar
En geruisloos bleef ze alleen
Tussen uitgestoken handen

Pak er verdomme eens eentje!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: