Blinde liefde

Vannacht was ik in een donkere ruimte samen met iemand. Ik weet nou niet of de ruimte donker was, of dat ik gewoon niet kon zien. Misschien was ik ook blind, ik zag in elk geval niets. Ik moest het hebben van mijn andere zintuigen, maar niet van mijn zicht. Het had iets moois.

Alleen maar horen en voelen, alleen maar ruiken en de warmte ervaren, geen afleiding door uiterlijkheden, kleuren, blikken of wat dan ook. Luisteren en voelen. Het was mooi vond ik. Het was puur. Wat nou uiterlijk vertoon en wat nou non-verbaal…

Het was maar een droom, maar een mooie, iets met gewoon zijn, alleen maar zijn. Zijn om het zijn, zijn om het samenzijn. Was rustgevend, ik kan het eigenlijk niet anders beschrijven, ik kan het eigenlijk niet beschrijven. Iets met alleen maar zijn met elkaar.

Het was een mooie droom, ik werd mooi wakker na een heerlijke nacht. Zelfs dan lijkt het nog een mentale massage. Het scheelt dat ik er heel vrolijk van ben, zelfs ondanks dat ik om half zeven al wakker was, maar goed, ik werd heel blij wakker.

Dank je voor deze droom!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: