Ze had een blog…

Ze had een blog, een mooi blog met mooi geschreven verhalen. Ik was verliefd op een paar van die verhalen, echt smoorverliefd, Dat komt omdat ik het knap vind om vanuit een standpunt te lezen waar ik me niet in kan verplaatsen. En dan schreef ze het ook nog eens lekker leesbaar. Nu is het weg, alles is weg…

Ja, als je je diepste dingen ineens op een plek ziet waar ze niet thuishoren, dan is dat best naar. Mensen die er niets mee te maken hebben, die ineens in jouw diepste gedachten gaan zitten neuzen. Ik begrijp dat wel, maar vind het doodzonde.

Ze is een van mijn volgers van het vroegste uur. Misschien was het mijn naam, die haar als fanatiek dierenliefhebster trok, waarom ze bleef? Ergens een gedeeld gevoel voor humor of zoiets, elkaar wel vinden en kunnen waarderen. We mogen elkaar wel, althans, van deze kant weet ik dat zeker.

Dat kabbelde zo een half jaar voort en ineens was daar de eerste ontmoeting. Samen met nog iemand een terras, ik schreef er in het stukje over Lisa al over. Ja, wat bespreek je dan? Natuurlijk ging het over wat we al van elkaar gelezen hadden. Haar prachtige verhalen, althans, niet zo prachtig als je weet dat het om iets ergs gaat.

Katten, een eetstoornis, verhalen over patiënten, ik mis ze met het vergaan van haar blog. Gelukkig is er het contact en hoor ik de verhalen nog, maar teruglezen kan ik ze niet. Gelukkig zijn er de etentjes nog en uiteraard de gesprekjes tussendoor op twitter.

Opvallend bij haar ogenschijnlijk zachte karakter (dierenliefhebster) is haar gevoel voor humor. Ze kan bijzonder grof en scherp uit de hoek komen waarbij ik soms nog wel eens denk dat het te hard is. En dan weer een schaterlach.

Toch is er door alles heen de onzekerheid, Allesoverheersend denk ik soms, maar net als een handicap iets waar je mee leert leven en omheen weet te functioneren. Er komen wel heel eerlijke dingen uit voort en ze weet mensen er mee tot dingen te triggeren. Onbewust heeft ze daar een talent voor.

Zo ging het over haar zelfbeeld, fysiek dus, hoe je jezelf ziet in de spiegel versus hoe anderen jou zien. Het ontlokte de anderen in het gezelschap ook tot opmerkingen die ik niet had verwacht, ook niet van mezelf, maar daar zat ik ineens open en bloot te zeggen wat ik zag als ik voor de spiegel stond.

Wat dat betreft kan ze vanuit haar openheid, directheid en onzekerheid op een heel onverwachte manier ontwapenend zijn. Onbewust waarschijnlijk, maar het leidt wel tot leuke gesprekken. Daar ben ik haar eigenlijk ook om gaan waarderen, los van gewoon een tof wijf dat zegt waar het op staat.

Het is gezellig, het is openbarend, het is prettig, maar het is vooral leuk met Angelique. Dat moet je meemaken en ik heb het geluk dat door stom toeval ik dat mag meemaken.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: