Mijn tentje

Mijn blauwe tentje, ik weet nog precies wanneer ik het kreeg. Het was mijn zestiende verjaardag en we zouden naar Hongarije gaan die dag. Ik had een tentje geleend van mijn beste vriend en reisgenoot en dat keurig ingepakt in mijn rugzak. Ze hadden er smakelijk om zitten lachen toen ik inpakte…

Die ochtend zouden we om acht uur vanaf het Amstel vertrekken met Eurolines naar Budapest en dus waren we al vroeg op. Laatste materiaalcheck, laatste keer kijken of de Travellercheques wel goed opgeborgen waren (die ene voor geval van nood die we altijd apart in de tas verstopten) en rustig ontbijt maken en een lupa voor in de bus.

Ineens werd er een witte doos met een dikke strik op tafel gezet: mijn cadeau. Van mijn ouders had ik geld voor de vakantie gekregen en van de beste vriend en zijn moeder dus een tent. Ik balen, want een uur voor vertrek kon ik dus mijn tas weer reorganiseren. Maar wel dolgelukkig!

Met dit tentje ben ik veel naar Hongarije geweest en het heeft me daar door hittegolven en haast tropische buien geholpen. Altijd een plek om te slapen en een plek voor mijn spullen. Een opvouwbare slaapkamer. Die maanden in Hongarije noemde ik het zelfs mijn thuis, want dat was het.

Lowlands deed ik ook met dit tentje, de stickers van ’97 en ’98 zitten er nog op. Ik vraag me af waar de andere jaren zijn gebleven, maar misschien hadden ze toen geen stickers. Van de vuilnisbak jatten we ook een sticker, waardoor op mijn tentje ook het logo van BFI en hun nummer draagt. Hebben we om gelachen toen, dat ik in een vuilcontainer sliep, want die waren ook blauw.

De vakanties in Luxemburg met Hemelvaart en die keer op een veeneiland bij Jisp, of die tropische week in Frankrijk met een baby en de vriendin in dat tentje, ik herinner het me nog allemaal. Nu ik mijn tentje even los in de tuin heb opgezet om te controleren of hij nog wel compleet is, komt het allemaal weer terug.

Het kleine tasje dat bij mij onderin de kast ligt, herbergt een bak herinneringen. Dat ene kleine tentje waar ik weer en wind mee trotseerde. Windkracht 8 heb ik er mee overleefd op Terschelling, kwestie van goed opzetten, wist ik mijn vrienden te vertellen.

Of die keer dat de avond voor we uit Hongarije zouden vertrekken we een onweer aan zagen komen. Nog nat van het zwembad naar de tent rennen, want die wilde ik niet nat inpakken. Binnen zes minuten ingepakt, strak zoals altijd en droog de caravan van het vakantievriendinnetje in. ’s Nachts onder de sterren slapen, maar de tent was droog.

Toen ik bij mijn vriendin weg ging, was ik mijn tent ineens kwijt. Geen idee of hij ooit wel daarheen verhuisd was. Ik had ook geen tent nodig, want wij sliepen in resorts en mijn andere vakanties hielden geen kamperen in en festivals deed ik ook niet meer. Toen zij ging verhuizen kwam hij ineens tevoorschijn en heb ik hem hier in de kast gelegd.

Nu dus even een materiaalcheck, moest ook wel, want er staan dit jaar een paar keer op het programma dat ik mijn opvouwbare slaapkamer nodig heb. Anders moet ik een nieuwe zoeken, maar alles lijkt het nog te doen. Goed, het weer zit een beetje in de binnentent (hoe krijg je dat er eigenlijk uit?) en de buitentent moet gestreken worden, maar hij kan zo nog tien jaar mee.

Zin in, weer eens in een tentje slapen…

Advertenties

One response to “Mijn tentje

  • centraaloplaadpunt

    Weer krijg je er nooit meer uit – of je moet de reclames van HG geloven, dan wel. Ach, hoort bij de charme van zo’n ding… toch?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: