Lou ❤

Al de vierde keer vandaag.
De zoveelste van zolang.
Ze bleef hem herhalen.
Net zo lang tot hij kwam.

Eens was hij gegaan.
Ver weg uit haar leven.
Wat nooit zou duren.
Duurde geen even.

Er was geen reden geweest.
Niets om voor te vrezen.
Toch bleef hij weg bij haar.
Deed haar steeds minder wezen.

Elke seconde zonder hem.
Leken bij het denken ontelbaar.
Het deed haar duizelen.
Eenzaam onvoorstelbaar.

Dus keek ze elke dag.
Elke dag zeven keer.
Tot dat ze hem weer zou zien.
Hoop altijd weer.

Er zou een dag komen.
Dat was één ding die zeker stond
De dag dat hij haar weer in haar armen zou sluiten.
Tot die tijd bleef ze op de achtergrond.

Ze zucht diep een traan.
Liet het gordijn zakken op zijn plaats.
Kom terug bij mij.
Ik mis je, verluisterde ze.
Kom dichterbij.
Alsjeblieft…

~Lou~

View original post

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: