De buurman (2)

Ik lig op de bank en geniet van het zonnetje door het raam. De radio zachtjes aan en eigenlijk in totale rust met een kat en twitter en koffie. Ineens is daar het geluid van planken en een hamer vanuit de tuin. Er loopt een man in een blauwe overall in mijn tuin, het is de buurman. Eigenlijk heb ik geen zin in echte mensen, maar toch maar even kijken waar hij mee bezig is.

De buurman had gezegd de schutting in het Paasweekend te gaan slopen, maar hij heeft dus besloten om eerder te beginnen, een hele week zelfs. Even later hoor ik de slijptol en de voorhamer. Hij is aan het breken, de betonnen pilaren waar de schutting tussen deze tuinen al bijna een eeuw door gescheiden wordt. Ik sta op het punt om te gaan douchen en trek mi even terug in de andere kant van het huis.

De buurman heeft beter gereedschap en is meer ervaren blijkbaar. Hij weet de betonnen pilaren te vellen, waar ik ze na wat duwen en trekken onslechtbaar acht. Ik kijk toe en probeer te helpen. Vaderlijk waarschuwt de buurman mij voor mijn ogen. Ik kijk weg en zodra het geluid is geluwd kijk ik weer of er wat te helpen valt. Weinig valt er te helpen, buurman werkt liever alleen blijkbaar. Machteloos kijk ik toe hoe hij aan de slag is, een beetje angstig om mijn handen in mijn zakken te doen.

De oude schutting is inmiddels niet meer, met een haast Duitse grondigheid weggevaagd. Nu gaan we naar fase twee: het opbouwen van de nieuwe. Aan de bewegingen en de blikken van de buurman te zien heeft hij het nig niet helemaal uitgedacht, hij gaat improviseren, maar wil het wel goed doen. Ook voor mij, want blijkbaar vind hij dat hij mij overlast bezorgt. Ik kan het hem duizend keer vertellen, maar zijn karakter zegt -denk ik- anders. Erg bescheiden en beleefde man.

Ik loop maar weer eens naar binnen om hem niet de hele tijd op de vingers te kijken. Ook om hem niet op te jagen of zoiets. Hij heeft een houding van; ‘laat mij maar schuiven’ en ik herken het. Ik laat hem en kom zo eens in de zoveel tijd belangstellend kijken en vragen of ik wat kan doen. Hij legt ondertussen uit wat hij aan het doen is en denkt hardop wat hij gaat doen. Vriendelijk.

Niet te belazerd om zijn grofde handen uit zijn mouwen te steken, erg beleefd en Nederlands met een zwaar accent. Ja, een erg prettige man, die ik eigenlijk zou moeten aangeven voor deportatie als ik de PVV moet geloven. Ze kunnen me wat met dat meldpunt. Mijn buurman blijven ze lekker vanaf, ik ken veel vreselijkere mensen, die in brievenbussen pissen of dronken thuiskomen met de auto. Stel je voor dat ik die naast mij had wonen!

Advertenties

2 responses to “De buurman (2)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: