Alleen met mijn tranen en mijn verdriet (het monster)

Vandaag weer het spook tegengekomen. Het monster dat mij zo tegenstaat en dat mij in en in verdrietig maakt. Het is dat ik in een trein zit, maar anders zou ik janken. Ik herken het monster omdat ik het al een paar keer eerder in mijn leven ben tegengekomen, maar ook vanavond liet hij zich weer zien.

Zonde, want het was een leuke avond, de verjaardag van Snoes. Toch ga ik in en in verdrietig naar huis. Iets heeft het weer getriggerd in mij, net als een paar keer afgelopen week. Ik let even niet op en daar is het weer, dat vreselijke monster dat mij weer in zijn greep neemt.

Ik weet niet wat het vandaag was, ik weet niet wat het zaterdag was en ik weet niet wat het vorige week was, maar ik kan er heel slecht tegen. Ik ben namelijk juist niet wat dat monster doet, totaal niet en zo kennen mensen mij ook niet, maar dat ‘ie terug is, is wel duidelijk.

Ik ben een groepsmens met het liefst zoveel mogelijk mensen om mij heen. Groepen mensen met bekende en onbekende mensen, fantastisch, is helemaal Poes. Vanavond ook een erg leuk gesprek gehad met iemand die ik niet kende, doe ik gewoon, zo ben ik. Nou ja, dat dus wel, maar de rest dus niet meer.

Om de een of andere bizarre reden staan groepen mij de laatste tijd ineens tegen, ik weet niet waarom, maar ik word er oprecht verdrietig van. Ik raak geïrriteerd en ga mij terugtrekken. Ik hou niet van dat gedrag, ik ben juist een groepsmens, hoewel ik een-op-een ook geweldig vind. Maar de groep? Ik kan er blijkbaar weer niet tegen.

Ik heb dat in het verleden ook gehad en nu realiseer ik dat het terug is. Flink de pest over in, maar de afgelopen tijd ben ik vaker verdrietig weggegaan van leuke avonden. Ik kan mij niet meer afsluiten en dan is een groep al gauw druk. Althans, dat denk ik.

Dan moet je mij alleen laten en aangezien ik het fatsoen heb om dan zelf de alleenheid op te zoeken, vertrek ik dan waar mogelijk. Heel snel ineens, de mensen die mij kennen weten hoe ik dan ben, ze kennen dat gedrag van mij. Zelf herken ik het pas later en ik heb behoorlijk de ziekte over hoe ik reageer.

Ik wil dit niet, ik wil mezelf zo niet, ik wil dat monster niet. Zo ben ik niet of zo wil ik niet zijn. Ik wil het ook weigeren, of er tegen vechten of het negeren, maar het monster heeft mij in zijn greep. Niets rest mij dan kijken wanneer het over gaat, maar van mij mag het gisteren oplazeren. Dit staat mij zo tegen in mijzelf, in wie ik ben want dit ben ik niet.

Teleurgesteld zijn in mezelf, ja ook in anderen, maar dat is een heel ander verhaal, volgt misschien nog en hangt er misschien ook mee samen. Het is vooral de teleurstelling in mijzelf die dit zo vreselijk confronterend maakt. Dat is ook wat mij zo’n verdriet brengt en waarom ik ernstig op het punt sta om te janken.

Maar teleurgesteld zijn in jezelf, het is de grootste teleurstelling die een mens kan hebben denk ik. Hij komt bij mij in ieder geval even keihard aan, de tweede keer al, maar nu nig harder. Om depressief van te worden. Gelukkig zit ik liever in een trein dan dat ik er voor spring, wees gerust.

Gelukkig ben ik bijna thuis, kan ik alleen zijn met mijn tranen en mijn verdriet. Alleen, afgesloten van alles.

Advertenties

One response to “Alleen met mijn tranen en mijn verdriet (het monster)

  • eenmars

    Mooie blog, ik klik expres niet op like. Want de inhoud is niet leuk, het was saai op de terug weg. Bedankt voor je humor en je lach, ik heb van je genoten. En nu ik dit leest raakt het me, voor jou de juiste beslissing.

    Maar ik had je graag mijn schouder gegeven. Tot de volgende keer, en gauw ook. Want aantikke, das ons ding. Dikke tik hem aan… Marcel..

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: