Tentamenstress (8)

Voor wie dacht dat het na vorige week wel gedaan zou zijn met die tentamenblogs van mij, helaas… We gaan week twee in met nog drie tentamens. Een week die vanochtend goed begon, fijn, zo’n start. Vandaag de twee dingen in het leven die echt moeten, namelijk doodgaan en belastingen, vooral de combinatie daarvan. Eerst natuurlijk nog trouwen en scheiden.

De dag begon prima, weinig motivatie om naar Eindhoven af te reizen, na vorige week ben ik er wel klaar mee eigenlijk. Toch maar vroeg op pad, zodat ik op school kan leren, dat leert altijd prettiger. Goed, in de trein en dan maar de aantekeningen op de iPad er bij pakken. iPad… Kut, waar is de iPad? Shit, die ligt dus nog op de bank, fijn… Kan ik het zonder? Nee dus, die aantekeningen staan wel online, maar op de telefoon gaat dat niet.

Goed, Delft… Uitstappen en de trein terug. Gelukkig staat er direct een trein terug klaar om weer terug naar Den Haag te gaan. De chipkaart vindt van niet, want als ik in wil checken, dan meldt het paaltje dat ik al uit ben gecheckt. Ja, koekoek, dat wist ik, check me verdomme nou maar in. Ik herinner me ineens dat daar drie minuten tussen moeten zitten. Ook niet flexibel, maar goed. Dan maar wachten op de sprinter. Altijd lachen met die stem waar ik gewoon veel lol om heb.

Terug naar huis, daar ligt de iPad inderdaad braaf te wachten. Het eeuwige nomofobieprobleem dringt ook nog even op, de batterij van de telefoon is al op een kwart. Jammer, zoeken we later wel uit, nu eerst moed bij elkaar schrapen om mij een tweede keer door het ritueel van tram en trein te bewegen. Lukt amper, maar wat moet, dat moet. Dus ik sleep mijn poezenlijf weer naar een tram die voor mijn neus wegrijdt. Jammer dan.

Ik vervloek Murphy en mijzelf, maar ik heb gelukkig ruim de tijd. Ik hoef pas om een uur of een in Eindhoven te zijn, dus zelfs met een uur vertraging ben ik nog ruim anderhalf uur voor het tentamen daar. Zelfs al zou er een voor de trein springen, dan red ik het nog. Nou ja, moet het niet mijn trein zijn. Stiekem hoop ik eigenlijk van wel, dan heb ik een excuus om niet te hoeven, want elke vorm van zin ontbreekt mij. Zinloos dus.

Ik mag alleen niet opgeven van mezelf en tig anderen, de motivatie komt van buiten, binnen is het hol en leeg en verlang ik terug naar de week die achter mij ligt, ja, of de week die na deze week komt, als ik tot eind juni gevrijwaard ben van tentamens. Vooral dit tentamen is zo boeiend. Mag de eega een televisie zomaar op Marktplaats zetten? Nee dus, valt onder het toestemmingsvereiste. Owja en als de eerga dan dood gaat?

Zijn er kinderen? Is er een testament of een uitgesloten vermogen? Doodmoe word ik van de verschillende aansprakelijkheden en de verschillende erfdelen. De eega gaat uiteraard trouwen, dan 4:19 BW toepassen om de erfenis van pa veilig te stellen. Die vordering van de kinderen op mams.. Meetellen! Joh, sterf gewoon samen, maakt het makkelijker… Parenteel stelsel, ja, buitenechtelijk kind er bij en ik ben de draad kwijt.

Dan is sterven nog niet eens het ergste, maar als je dan weet wat de nalatenschap is, dan komt er belasting bij. Natuurlijk, Vadertje Staat moet ook eten. De meest onterechte en pijnlijke belasting, maar hij bestaat en dus moet ik hem kennen. Vrijstelling voor de echtgenote, zes ton en wat wisselgeld. Owja, de kinderen ook. Zal je zien dat een van de kinderen de onderneming erft. Zit je in boek 4 met een overbedeling, maar in de Successiewet met een giga-vrijstelling van een miljoen.

Komt die shizzle van 3.92 Wet IB ook nog even om de hoek kijken, nee, daar zit ik op te wachten, gaan ze die FOR nog even laten vrijvallen. Ja, boeiend… Schaf die belastingen gewoon af tot ik mijn diploma heb, maakt alles een stuk fijner. Heb ik minder te leren, hoeven mensen minder te betalen, heeft de Belastingdienst minder werk en is iedereen blij.

Schenken? Owja… Ook nog even tussendoor… Vrijstelling voor de kinderen, de echtgenote, huh? Ownee… Je kan niet binnen het huwelijk schenken. Ja en als het nou voor een huis of studie is en het kind tussen de 18 en 35 is? Wat nou als de ouders gescheiden zijn en pa en ma besluiten te schenken? Shit… Cumulatief, zal je zien dat dat ook in een casus zit en dat de schenking ingebracht moet worden als ma doodgaat. Ja, dat doet ze ter plekke, zo zijn mijn docenten wel.

Ik heb inmiddels met de trein Barendrecht gehaald, nou dat tentamen nog…

Advertenties

2 responses to “Tentamenstress (8)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: