Goedbedoelde meuk en exploitatie van schattigheid

Vandaag met de kleine meid (nee, ik heb geen dochter, het gaat over een vriendin) de vrijmarkt in Amersfoort bezocht. Een heel ander kaliber dan die in Amsterdam en in Den Haag, een beetje authentiek eigenlijk nog…

Uiteraard het knullige goedbedoelde ondernemerschap door mensen die absoluut niet kunnen verkopen. Vaak omdat je dat van kinderen ook niet kan verwachten, maar als de volwassenen het wel hadden gekund, dan hadden ze er wel hun baan van gemaakt. Zelf kan ik het ook niet en dat pretendeer ik dan ook van harte.

Ik heb als voormalig grafisch vormgever nogal wat met reclame te maken gehad en het goedbedoelde gefröbel op blaadjes papier en printjes uit de computer komt mij bij jong en oud dan ook schattig over. Aan de andere kant ken ik inmiddels een hoop startende ondernemers en herken het gestuntel en de afwegingen. Ik vind het allemaal reuze schattig in zijn amateurheid.

Waar ik dan ook op dit soort markten een gruwelijke hekel aan heb, zijn de commerciële partijen die van de gelegenheid gebruik maken en de amateurs verdrijven. Het begrip ‘vrijmarkt’ vond ik ook voordat ik bij mijn huidige baas kwam werken geen synoniem aan vrijbrief. Van mij mogen ze dan ook weg, maar ik zie ook dat je niet zonder kan, een noodzakelijk kwaad.

Iets anders waar ik slecht tegen kan is het uitbuiten van de schattigheid van kinderen. Ouders die met hun kroost op de vrijmarkt gaan staan en de kinderen tot van alles aansporen. Ik vergelijk het met de circusdieren. Misschien dat de dieren het leuk vinden om te doen, maar het hoort niet bij ze.

Ik zie liever de kinderen zonder ouders, die gewoon zelf bezig zijn geweest met een spel te maken of te bedenken of zelf hun oude speelgoed verkopen. Het moet juist een plek zijn waar ze alles fout kunnen en mogen doen. Daar schijn je van te leren. Zeker als kind.

Ik heb er gemengde gevoelens bij, die vrijmarkt. De meuk die mensen verkopen is vaak waardeloos, maar wel een zegen als je net dat stuk rotzooi nodig hebt. Lekker goedkoop en ach, sommige dingen zijn inderdaad niet meer in de winkel te krijgen. We zien de meest waardeloze meuk wel terug bij Tussen Kunst en Kitsch.

Toch wel een leuke dag gehad, want in Amersfoort is het klein en niet opgefokt, zoals in andere steden waar je gezellig moet zijn. Erg fijn om te zien dat het nog gewoon gebeurt en uiteraard dat alles in goed gezelschap. Daar waren slechts een paar biertjes voor nodig en veel wandelen. Geen groot en massaal feest.

Advertenties

3 responses to “Goedbedoelde meuk en exploitatie van schattigheid

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: