Dag Freddy (3)

Den Haag, 24 mei 2012 (Sint Salarius en Sint Vakantius)

Lieve Freddy,

Vandaag is het eindelijk zover, gaan we je ‘rust’ geven en ‘afscheid’ van je nemen. Wij als kleine groep op de Nieuwe Ooster en de kinderen op school. Ik weet het, niet wat jij echt wilde, maar het moet gewoon. Kan je boos om zijn of je kan het waarderen, maakt mij eigenlijk niet uit. Ik weet dat je een hekel hebt aan termen als ‘rust’ en ‘afscheid’, vandaar de aanhalingstekens.

Je hebt ons een drukke en zware week bezorgd, maar alles staat inmiddels op de rails. Wees gerust, het gaat voortvarend. De rouwkaart is er; ik heb mijn best voor je gedaan. Geen foto, maar een portret op de voorkant door René. Je kent de kaart wel, je vond hem met Carla mooi, dus ik denk dat je deze ook wel kan waarderen. Ik hoop het, want deze was een van de moeilijkste die ik ooit heb moeten maken, ondanks de weinige tekst.

Verder zijn we gisteren bij de notaris geweest, we kunnen gaan beginnen en gaan doen wat je wilde. Het bizarre gevoel bij je brieven blijft, maar we zijn blij dat het allemaal duidelijk is. Het kan allemaal en we gaan het ook doen. Mooie wensen vind ik het nog steeds en je hoeft niet bang te zijn dat we er een eigen interpretatie aan geven. Maar dat is voor morgen.

Eerst even dat ding op de Nieuwe Ooster. Klein hoor, geen bloemen, geen tierelantijntjes, geen gedoe. Aan het einde van de middag, borreltijd dus. Gaan we ook doen hoor, wees maar gerust, ik denk Frankendael of Mulder, in ieder geval op jou proosten of zoiets. Nou ja, je bent er zelf al een aantal keer bij geweest, je weet hoe dat gaat bij ons.

Ik was van het weekend aan het opruimen in huis en stootte mijn tenen aan het kastje van je moeder en de melkbus. Ze zijn nu ook een beetje van jou. Ik mocht ze van jou toen hebben, je stond er op en ik heb ze nog steeds. Blijft hoor, doe ik niet weg. Heb ze al een aantal keer van hot naar her versjouwd, maar ze blijven hier staan. Ja, tot ik weg ga natuurlijk, dan neem ik ze mee.

Weet je? Ik vind het vreselijk om te zeggen, maar nog voor je kist goed en wel in de oven ligt zijn we er al mee bezig. Maar er zitten ook mooie dingen tussen. Zus wil een deel gaan doorschenken namens jou aan Friends, je weet wel, waarvoor ze hebben gefietst. Past wel bij jou en bij hoe je het allemaal opgeschreven hebt. Ik denk dat ik daarin meega, ik zie wel.

Eerst vandaag en daarna aan de slag. Ieder pakt zijn taak op en ik de voor mij vanzelfsprekende. Ik weet niet of je er aan gedacht hebt, ik denk van wel, maar er zit ook een fiscaal tintje aan. Komt goed hoor! Heb tenslotte een dikke onvoldoende voor dat onderwerp gehaald. Gaat goed komen, ik ga mijn best doen. Ga ik sowieso doen, wat zeg ik, daar ben ik mee bezig.

Maar goed, vandaag dus ‘afscheid’. Op een crematorium waar je niet mag roken, blijft een raar ding. Ach, gaan we niet te lang blijven, is niet nodig en ik denk dat we daar geen zin in hebben. Over een maand dat etentje dat je ons geeft. Ben benieuwd. Nou ja, ben dat sowieso wel. ben benieuwd naar een hoop dingen en zou willen dat je antwoord kon geven op die op zich wat domme vraagjes van mij. Is niet.

Ik ga eens verder met dingen uitzoeken en dingen doen. Rustig aan, het is vandaag zaterdag in mijn kalender. Gaat allemaal te langzaam, maar vandaag dan eindelijk jouw bestaan afronden. 18 dagen is te lang, ik weet het, maar het is gegaan zoals het is gegaan. Stiekem denk ik dan aan hoe je ligt te woelen in je kist, je zal je al een aantal keer omgedraaid hebben zullen we maar zeggen. Mag je vanmiddag verder doen in je urn, maar ik denk dat je ook wel weet dat we ons best doen. Alle zes.

Je hebt ons van persoonsvorm of onderwerp tot lijdende voorwerpen gemaakt en nu wordt de rest een meewerkend voorwerp. Nou ja, je jongste broer was dat al, altijd al geweest. Ik moest lachen om de uitdrukkelijke uitsluitingsclausule daar, maar goed, die had ik natuurlijk kunnen zien aankomen. Was een morele plicht zeker? Geef maar geen antwoord, ik snap het zo ook wel. Iets met een keuze en daar niet op terug willen komen omdat het makkelijker is.

Goed, ik ga dus dingen doen en dan op naar Amsterdam. Ik ben nog nooit met zoveel lood in mijn schoenen die kant op gegaan denk ik, maar nog steeds voelt het niet als een verplichting, wees gerust.

Tot vanmiddag!

Je suikerneefje

Advertenties

4 responses to “Dag Freddy (3)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: