Vlieland

Als er een plek is waar ik mij op mijn gemak voel, dan ga ik er niet graag weg. Vlieland is na dit weekend zo’n plek. Wat een fijn en open eiland, wat een mooie plek om te zijn. Met toch een traan over mijn wangen laat ik het eiland achter mij.

Het had te maken met de mensen die mij ontvingen, het had te maken met de mensen die er om mij heen waren, maar dan nog voelde ik mij er op mijn gemak. Een beetje van mijn hart verpand ik aan Vlieland en ik weet nu al dat ik er graag zal terugkeren.

De ruimte, de rust, gewoon het totaalplaatje en wat ik waarschijnlijk allemaal nog niet gezien heb: het boeit me. Gewoon een eiland voor een ander, maar een speciale plek voor mij, nu al! En dat dan moeten verlaten…

Een knoop in mijn hart, een brok in mijn keel en een traan over mijn wangen. Ik had er zo nog een week willen blijven, maar het leven roept. Jammer, want ik had mijn leven juist even aan ‘de wal’ gelaten en was even voor mijn gevoel van de aardbodem verdwenen.

Vlieland, ik kan je achter mij aan de horizon zien liggen, ik ben nog maar een half uur van je weg, maar ik mis je nu al. Tot snel weer?

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: