Dag Freddy (4)

Intercity Amsterdam-Den Haag, 25 juni 2012

Lieve Freddy,

Je had gelijk hoor, ze doen waar je voor vreesde en ik walg er van. Het is alleen voor mij niet genoeg om haat te dragen, zo ben ik niet en dat had jij ook niet gewild. Wat dat betreft zit het dan wel weer goed om met wat positiefs te beginnen. Maar hoe vreselijk krijg jij toch gelijk. Je kent ze beter dan ik dacht.

Maar goed, zo gaat het en ik ga er geen ruzie over maken, gek genoeg is het mij dat niet waard. Jij had ze er van te voren ook uit kunnen pikken en ik denk dat je dat ook wel gedaan hebt. Hoe diep dat geworteld zit in deze familie. Ja, ik kan er geen vrede mee hebben, maar ik laat het rusten. Mijn gelijk (en dus waarschijnlijk ook het jouwe) komt wel.

Maar mij bewust zijnde van het proces dat ik zie voltrekken bedenk ik mij dat het maar goed is dat je geen graf hebt, je zou nog moe worden van het draaien. Moreel en juridisch handelen lopen toch wel eens samen en in dit geval denk ik dat het ook samen zou lopen. Gewoon dat gevoel van zuiverheid dat ik niet heb, dat jou ook dwars zou zitten. Het gaat zo, familie kies je niet, daar vind je geluk en teleurstelling, dat weet jij al langer.

Maar goed, daar wilde ik het niet over hebben. Ik bedacht mij net dat wij niet alleen beiden de jongste uit het nest zijn, maar dat wij in wel meer punten op elkaar lijken. Ik weet niet hoe jij het ziet, maar mijn leven begint toch erg op jouw leven te lijken in sommige dingen. En weet je? Dat maakt mij trots, maar ook een beetje bang.

Ik begin mij te beseffen dat ik beter af ben in mijn eentje, zoals jij ook leefde zal ik maar zeggen. Ik zie ook andere overeenkomsten. Diepe passie en betrokkenheid tot het bittere einde. Maar ook een bepaalde manier van denken, iets met zuiver op de graad en… Nou ja, dat dus.

Ja, wat ik je eerder al schreef, die integriteit die zo hoog en diep zit, maar die daardoor wel heel erg kwetsbaar is. Goed, mijn passie gaat dus een andere kant op dan de jouwe, maar elk op ons eigen vlak is het wel hetzelfde. Tast het niet aan, want dan tast je mij aan, dat gevoel. Maar dat is niet alles.

Omdat het zo hoog zit bij mij, omdat ik mijn integriteit vermeng en koppel aan mijn passie is de mijne ook zo kwetsbaar en dat maakt mij bang. Want stel nou dat mij zoiets overkomt als jou is overkomen? Op een ander vlak, daar niet van, maar dat is geen verwijt. Ook op het vlak waar ik zit kan ik aangetast worden en ik denk dat het net zo pijn zou doen. Ik weet dat wel zeker en dat maakt mij bang.

Ik schreef je al eerder dat als ik ooit in die situatie zou staan, dat ik dan zou hopen dat ik het ook zo mooi doe. Weet je welke gedachte er bij mij opkwam Freddy? Ik zie mijzelf er toe in staat om het precies zo te doen. Dat zou ik dan wel mooi van mezelf vinden, een zuiver slotakkoord.

Maar weet je wat erger is? Weet je waar ik best wel een beetje bang van word? De gedachte dat als ik zo aangetast zou worden in mijn integriteit en mijn passie, dat ik dan misschien wel dezelfde weg zou kiezen als dat jij gekozen hebt. Dat is eng Freddy, echt waar! De gedachte beangstigt mij en ik loop er nou al een paar weken mee rond. Nee, niet om het nu al te doen, daar heb ik gelukkig geen reden voor, maar stel dat het eens zover mocht komen…

De laatste weken is die gedachte door mijn hoofd gegaan en hoewel ik graag anders zou willen, kom ik maar steeds tot die conclusie. Best wel eng hoor. Ik kan er bijna niet omheen. Heel beangstigend. Ik heb mij wel bedacht dat ik mij dan minder kwetsbaar moet maken als ik dat niet wil. En geloof me, ik wil dat niet, echt niet!

Maar vertel eens: hoe maak je jezelf minder kwetsbaar? Nou ja, beetje lullig om aan jou te vragen, blijkbaar is het jou niet gelukt om je daar tegen te wapenen, dus nogal dom om het aan jou te vragen. Maarja, aan wie dan? Ik ken niet zoveel mensen die dit hebben. Ja, of ik herken het niet, maar zoveel passie zie ik niet om mij heen. Moeilijk hoor!

Maar Freddy, dat heb je mij in ieder geval al wel meegegeven: een waarschuwing. En ik wil er ook heel graag wat aan doen, maar ik zou niet weten wat, nog los van hoe en dat maakt mij best wel radeloos. Snap je dat? Ja, natuurlijk snap je dat, want dat was jij ook. Althans, dat denk ik en ik denk dat ik er niet ver naast zit. Maar het vreet best wel kan ik je zeggen.

Het is moeilijk Freddy, je hebt mijn ogen geopend voor iets wat ik bet snel moet afdichten, wat kritiek is, maar waarvan ik bij God niet weet wat ik er aan moet doen. Een lek in mijn defensie, nee, wat zeg ik! Een groot gapend gat waarvan gelukkig nog niemand gebruik heeft gemaakt. Maar goed, er zijn dan ook weinig mensen die mij echt kwaad willen doen. Had jij ook niet, maar het kwam toch.

Weet je? Ik weet wel dat ik er een weg op zal moeten trekken, maar twee dingen verscheuren mij best wel. Ten eerste dat ik niet weet hoe ik dat gat moet dichten. Ten tweede wat de gevolgen zijn als ik getroffen word. Ik zie ze voor mij. Jij hebt ze als geen ander laten zien en ik schrik daar echt van.

En ja, ze zijn aan het graaien. Zou ik ook niet willen, ik moet mij er ook maar eens in verdiepen denk ik. En eens wat opschrijven, anders dan ik al had gedaan. Gewoon, voor het geval dat… Je weet immers maar nooit wanneer het je treft. Wist jij drie maanden geleden ook nog niet. Maar dit? Ik maak mij er best kwaad over, moet ik niet doen, ik weet het.

Ik ben er toch stiekem wel een beetje boos om, maar ik ben ook best wel een beetje bang.

Liefs,
Je suikerneefje

Advertenties

8 responses to “Dag Freddy (4)

  • Lou-ter-Lou

    en dan toch dat gapende gat in de defensie open en bloot neerleggen in een blog…dát is pas kwetsbaar opstellen… ik hoop dat niemand ooit met de verkeerde bedoelingen gebruik maakt van dat gat…

    • Poezenbeest

      Het zal toch niet? Is wel een vrees…

      • Lou-ter-Lou

        weet je, een gat in je defensie is niet per definitie slecht.Het biedt namelijk ook de mensen met – misschien nog onontdekte – goede bedoelingen de mogelijkheid om dichter bij jou te komen… Een hermetisch gesloten defensie stoot iedereen af, ook de mensen die goed voor je zijn… En zoals je zelf zegt: er zijn maar heel weinig mensen die jou kwaad zouden willen doen (en als die er al zijn, snap ik ze voor geen meter, maar dat doet er niet toe). HUGGG voor jou…

        • Poezenbeest

          Het is ook meer de vrees van kwetsbaar zijn, stel dat het zou gebeuren, dan zouden de consequenties zo onprettig zijn. Ik wil mij daar wel tegen wapenen, al was het maar uit voorzorg…

  • centraaloplaadpunt

    Ik wilde eigenlijk op ‘like’ duwen, maar vond het niet echt gepast – maar weet ook niet wat te zeggen… Nou: bij deze!

  • daisyfee

    Ik delete nu al tich keer de zinnen die ik hier neer zet…
    Omdat het moeilijk is, omdat het zwaar voor je is, omdat het vreselijk knap is om met je oom te praten, omdat het me raakt, omdat ik eigenlijk geen woorden van troost heb, omdat ik je helemaal niet goed ken, omdat de pijn die in deze blog staat zo groot is, omdat… (zal ik het nu toch maar laten staan?)
    Liefs van d!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: