Van die plekken waar je niet weg wil…

Van die plekken waar je eigenlijk niet weg wil… Ik had het vorige maand met Vlieland, heerlijke plek, heerlijke mensen. Nu weer, maar dan een klein eindje verderop, in Oostenrijk.

Veel te kort, ik wilde er ook niet weg, maar ik schijn te oud te zijn voor adoptie, dus scheur ik met een gangetje van 150 km/u terug naar het Haagse, maar wat een warmte daar! Ligt natuurlijk aan mijn gastvrouwe Hare Schnitzelkaiserin Lou, die mij niet alleen met haar mierzoete chocoladetaart, maar ook met haar zelfgemaakte schnitzels heeft verwend.

De liefde van de man gaat door de maag, nou, dan ben ik smoorverliefd en dankzij de zegeningen van aluminiumfolie kan ik nog even verliefd blijven! Maar zelfs zonder dat ze mijn maag heeft veroverd, heerlijk!

Het is leuk om mensen eens in hun dagelijkse leven tegen te komen, Gewoon eens zien wat je leest in de blogs over de tuin, de school van de kinderen, de kinderen zelf, foto’s kunnen plaatsen, dat soort dingen. Het schept wat meer begrip denk ik, zo werkt het bij mij wel.

De andere kant op is het ook een beetje indringen. Twitter, blogs, zelfs WA, het blijft een afstand die ergens ook wel veilig is. Om dan mensen die in principe vreemden zijn zomaar een weekend in je leven te laten? Ik snap het gevoel daarbij wel. Ik kan dan alleen maar mijzelf vereerd voelen dat ik dat mocht.

Maar wat een warmte dan toch! Tussen de afstand die er toch blijft met virtuele contacten toch ergens even heel dichtbij gekomen, ja, daar komt dus die warmte weg. Zit ook in de persoon hoor, ja, misschien ook in de mijne, dat ervaar ik zelf niet, ik het het over die Schnitzelkaiserin.

Maar dus een plek om niet meer weg te willen. Toch is het goed om te gaan om zoveel praktische redenen die de theorie overtreffen. Zo moet ik morgen weer werken, toch weer met wat frissere moed dan afgelopen week. Heb ik weer! Iets met even een paar dagen toegeven aan vermoeidheid en het ondanks een druk programma toch erg rustig aan doen.

Want ik neem niet alleen een berg mooie herinneringen, wat chocoladetaart en schnitzels mee uit Oostenrijk, maar ook een lading energie. Ik kan er weer even tegenaan! Naast mijn chauffeuse voor dit weekend (de Kleine Meid zit naast mij te vloeken dat vrachtwagens elkaar met 90 aan het inhalen zijn en zij minstens dubbel zo hard wil), kan ik daar ook zeker de gastvrouw, haar manlief en de vier kleintjes voor bedanken!

Ik heb geloof ik al genoeg geslijmd, met de geur van het vuur van gisteravond nog in mijn neus ga ik afsluiten. Ik denk dat de Kleine Meid zo weer naar de wc moet en ik kan zelf ook wel een Katzenklo gebruiken, en een asbak uiteraard. Het was een heerlijk weekend, als ik mij zachtjes uitdruk.

Advertenties

3 responses to “Van die plekken waar je niet weg wil…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: