Ambtshalve brok in de keel

“Ik zat hier gisteravond met een huilende vrouw omdat ze niet weet of we dit weekend nog een dak boven ons hoofd hebben.” Ik had meneer Vledder aan de telefoon en ondanks dat ik hem moest mededelen dat het allemaal voorbij was en dat hij met zijn vrouw en tweeling van 21 maanden moest gaan omkijken naar nieuwe woonruimte en een goeie voedselbank, klonk hij nog best vriendelijk.

Hoe het zo gekomen was? Het interesseerde mij niet. Punt was dat ik vierduizend euro voor hem in de wacht had staan en hij er zes verwachtte. Op basis van die toezegging door een collega had hij zijn schuldeisers op een afstand kunnen houden, maar nu ik die resterende tweeduizend niet zou overmaken, zou zijn akkoord met zijn schuldeisers mislukken. Hij en zijn gezin zouden op straat staan.

Het was niet zomaar een zielig verhaal zoals ik er veel aan de telefoon hoor en waarvan je maar moet gokken of het waar is. Een lege, al dan niet functionerende koelkast, het wekt bij mij geen gevoel van medelijden meer op. Zijn verhaal klopte, ik had het ook al van zijn consulent gehoord en het met gegevens kunnen staven, dit was inderdaad waar. Ook de toezeggingen die hij zei van mijn collega’s te hebben gehad en de brieven klopten. Deze man zat inderdaad in het nauw.

Het was de aanslag 2011 geweest die hem hoopvol had gestemd. Daar stond inderdaad op dat hij de zesduizend zou gaan krijgen. Zwart op wit, of eigenlijk roze, maar het stond er echt: te ontvangen € 6.068. Sit bedrag wordt uitbetaald op rekeningnummer zoveel. Ja, als je dan belt en het ook aan de telefoon gezegd wordt, wie ben je dan als burger om daaraan te twijfelen?

Toch was de waarheid iets weerbarstiger, hij had in 2011 al tweeduizend aan voorlopige teruggaaf gehad en door een verkeerd ingevulde aangifte, of een wijziging, had hij die moeten terugbetalen. De Belastingdienst had daar ook nog eens het abacadabra van verrekeningen en afboekingen op toegepast, dus dat bedrag had hij nooit helemaal gehad. Toen die andere aanslag was gekomen dat hij moest terugbetalen had hij gedacht aan een foutje, of er in ieder geval geen erg in gehad.

Dus toen die brief kwam dat hij zesduizend zou krijgen, had hij de oplossing voor zijn problemen gevonden. De schuldeisers had hij aangeboden om een deel van de schuld te betalen en dat zij dan de rest zouden laten zitten. Alles beter dan in een schuldsanering terecht te komen, want dan zou hij zijn huis moeten verkopen. Het lukte, nou alleen nog even wachten tot de Belastingdienst het zou storten.

En dat gebeurde niet en zo kreeg ik het telefoontje van meneer Vledder. Het bleek dat de vierduizend die wij hadden klaarstaan om uit te betalen om de een of andere reden geblokkeerd stond, in de wacht zeg maar tot iemand daar zijn of haar deskundige oog op zou laten vallen. Die blokkade was wel keurig door mijn collega opgeheven, maar het geld vervolgens een dag later vrijgeven voor uitbetalen? Dat was dus niet meer gebeurd. Ik legde het meneer Vledder uit en aan het einde van mijn uitleg vroeg hij dus de bevestiging of hij dan begin volgende week die zesduizend euro tegemoet kon zien.

Zesduizend? Ik vroeg het bijna verbaasd, want op mijn scherm stond vierduizend dus er was sprake van verwarring. Nou ja, dit bedrag had ik om vrij te geven, dus dat zou maandag op zijn rekening staan, misschien dinsdag. “Ja? En die andere twee dan?”; vroeg hij wat paniekerig. Op rustige toon legde ik uit wat ik voor mij had en vroeg hoe hij bij die zesduizend kwam. Hij legde het verhaal uit en ondertussen zocht ik zijn verhaal na. Inderdaad een verslag van een gesprek met de consulent.

Het verschil zat hem dus in de verrekening van die eerdere aanslag, die was niet op het aanslagbiljet verschenen, wat dan ook wel weer logisch was. Dat bedrag was namelijk al op nul gezet en als hij toen keurig die aanslag had betaald, was dat geld ook teruggekomen. Zo denkt de grote computer in Apeldoorn, maar die heeft sowieso een wat Utopische visie op de werkelijkheid. Tsja, dan print die dus een briefje uit dat je alles krijgt.

Nou klopte het ook wel dat de computer dit had verrekend, maar dat dat niet aangegeven wordt op het aanslagbiljet is dan weer een beetje jammer. Meneer Vledder was er dus ingetuind en blijkbaar drie van mijn collega’s ook. Ja, nou kan ik die verrekening wel terugdraaien omdat ik het een zielig verhaal vind, maar hoe krijg ik dat geld dan weer terug? Ach, dat was het probleem op zich niet, daar was in dit geval wel een oplossing voor te verzinnen.

Dat heb ik dus ook gedaan. Meneer krijgt maandelijks best een goed bedrag van ons en zelfs met de helft per maand zou dat wel goed komen. De vraag was alleen hoe dit in de wirwar van procedures, bevoegdheden en termijnen te passen. Meneer Vledder had snel zijn geld nodig en regels zat om later te zorgen dat het terugkomt. Een toezegging dat er niet verrekend wordt is immers ook wat waard.

Gisteren de middag door het pand gelopen naar collega’s, uren aan de telefoon gehangen met Apeldoorn en Rotterdam en steeds maar weer die vraag van zowel mij, als van collega’s: het is logisch wat je wil doen, maar kan en mag het ook? Praktisch was er wel een mauw aan te passen, maar of het formeel ook kon? Vanochtend weer mee verder gegaan en het antwoord bleef van niet. Gelukkig worden dit soort acties van mij door minstens twee collega’s gecontroleerd voor een andere collega het gaat uitvoeren, dus op eigen houtje handelen zit er niet in.

Ja, dat moest ik dus toen het redelijk definitief was aan meneer Vledder gaan mededelen. Ik had door het dossier al koppijn gisteren en vandaag (hoewel dat van gisteren nog aan de erg gezellige avond daarvoor had kunnen liggen), en om dan ook nog iemand even te moeten vertellen dat hij het toch niet ging redden? Ik heb voor leukere gesprekken gestaan.

Met tegenzin pakte ik de telefoon op en begon het gesprek. Verbazingwekkend reageerde hij nog sympathiek. Mijn uitleg was helder en duidelijk, de opties die hij opperde had ik al geprobeerd, maar steeds was ik tegen de muur opgelopen dat er weinig mogelijk was. Hij vertelde nog maar eens het hele verhaal, maar daarmee was weinig te veranderen. Duidelijk iemand die wanhopig op zoek is naar een oplossing, niet begrijpt waarom de Belastingdienst anders doet dan dat ze zegt (na mijn uitleg wel), maar wel strijdlustig.

“Want,”; zo zei hij; “zelfs een Belastingdienst krijgt mij niet tussen zes planken, hoezeer ze me ook kwellen!” Ik kon het niet meer dan een mooie houding vinden, terwijl we hem met onduidelijke brieven en onverstandige bevestigingen van zijn vermoeden toch nog erger in de problemen hadden geholpen. We hadden hem zogezegd best wel zitten naaien. Hard en pijnlijk ook. Toch was meneer Vledder niet verbitterd, hoezeer ik dat ook had verwacht.

Het was het begin van de vrijdagmiddag, mijn vorige telefoontje had ik nog afgesloten met die klant een fijn weekend te wensen, maar dat heb ik meneer Vledder maar niet toegewenst. Het zou geen fijn weekend worden. Op de achtergrond hoorde ik een helft van de tweeling van 21 maanden roepen, die wist gelukkig niet wat er boven zijn kleine hoofdje hing. Hoe erg zijn ouders zich zorgen aan het maken waren en hoe erg zijn vader voor lijfsbehoud aan het knokken was.

Mij restte alleen nog om meneer Vledder heel veel succes te wensen met het zoeken naar een oplossing. Het zal een slapeloos weekend voor hem worden, ik heb al een slapeloze nacht van hem gehad, maar ik geef er met een brok in mijn keel een paar terug. Stugge regels, ik heb er niet zoveel mee en dit geval bewijst dat ze er ook niet moeten zijn, waar helaas veel andere gevallen bewijzen dat ze er wel moeten zijn.

Sterkte meneer Vledder, dat het maar mag lukken!

De namen en bedragen in dit verhaal zijn gefingeerd.

Advertenties

3 responses to “Ambtshalve brok in de keel

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: