Klap in het gezicht

Van alle klappen die ik de laatste tijd in mijn gezicht krijg, is deze misschien wel de ergste. Ik denk wel dat deze ook de hardste is. Ik realiseer mij dat ik het niet kan. Weer geprobeerd om wat tentamens te halen, weer geprobeerd om de stof goed tot mij door te laten dringen en zelfs tijdens het tentamen gewoon merken dat ik het weet, dat ik het kan, dat het goed gaat.

Om dan toch weer cijfers terug te krijgen waar ik niks mee kan, die gewoon ver onder de norm liggen en die ook niet aansluiten op wat ik dacht. Gewoon dikkere onvoldoendes dan de magere voldoendes die ik op zijn minst verwacht had. Een groot godverdomme maakt zich in vraagtekenvorm van mij meester. Hoe kan dit nou weer?Wat moet ik dan doen?

Deze klap in mijn gezicht komt hard aan, want ik weet dat ik het kan. Ik moet het ook kunnen, ik wil het ook kunnen. Dit slaat nergens op! Teleurstelling, frustratie, besef, ontkenning, maar toch zeker geen acceptatie! De dip in mij is totaal en ineens heb ik er geen zin meer in. Hopeloos, waardeloos, het lijkt ineens alles door elkaar. WAAROM NIET???

Ik kan het wel uitschreeuwen, ik kan het wel … Ik kan hier gewoon even helemaal niks mee. Ik was toch goed bezig? Niet dus, tot zover mijn goede bedoelingen en het effect daarvan. Gigantische kutzooi, balen, moeilijk om mij er weer aan te zetten, maar ik zal wel weer moeten.

Een harde klap in mijn gezicht, eentje die ik in tegenstelling tot andere klappen moeilijk kan opvangen.

Advertenties

2 responses to “Klap in het gezicht

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: