Toverwoord, een jaar later

Het was vorig jaar rond deze tijd dat ik met Snoes het strand op liep, op zoek naar rust. Een herontdekking van het strand voor mij als oase van ruimte en dus rust. Ik moet dat vaker doen, maar zet je er maar eens toe.

Vandaag was het een ander die mij er haast naartoe trok. Niet dat ze er zelf bij was, maar dankzij haar toch naar het strand. Dr dag die beloofde om een lamlendig geheel te worden van dingen uitstellen, werd een dagje naar het strand.

En weer die golven die in een schijnbaar willekeurig patroon met veel te veel herrie neerkomen op het strand. Een ruis die op een gegeven moment monotoom aanhoort, terwijl je weet dat het steeds weer nieuwe bulderende golven zijn. Maar vooral de ruimte.

Haast geestdodend, maar dat was ook de bedoeling. De Kleine Meid noemt het een rolodex die maar doorratelt en die stilgezet moet worden. Op het strand kan dat! Daarom ga ik naar het strand, daarvoor moet ik naar het strand. En weer brengt het rust.

Uit mijzelf doe ik het niet, naar het strand gaan. Ik woon in een kuststad, maar Scheveningen is ook weer meer van hetzelfde. Zandvoort dus maar, want daar was de zon speciaal voor mij aangezet door een engel zonder vleugels. Strand is strand, maar dit is best een fijn strand.

Missie geslaagd, rust gevonden. Nu weer terug naar Den Haag, dat wat bezonken is op het strand een plek geven. Er is weer even rust, mooi om het nu in mijzelf te zien, mooi dat ik het mag hebben, mooi dat ik de kans krijg. Fijn dat het kan.

Dank je dat je de zon voor mij aanzette en dank je dat je mij hierheen sleepte.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: