Hulde aan de zendamateurs!

Via een forum en een blog kom ik op de site van DARES terecht, Dutch Amateur Radio Emergency Service staat het voor. Zendamateurs dus, die zich een belangrijke rol hebben aangemeten door een zeer nobel doel tot het hunne te maken. Zij stellen dat zij bij een ramp een betrouwbaar netwerk voor communicatie kunnen opzetten. Erkenning door Binnenlandse Zaken geeft een en ander wat echec. 

Allereerst de zendamateurs. Ik zie dan iemand voor mij die wat autistisch op een zolderkamer zit te luisteren naar Mexicaanse wolven en bliepjes en zich met een ijzeren discipline houdt aan de protocollen die met zenden en ontvangen gepaard gaan. “Heb ik Zeemeeuw op luister? Hier Waterrat. Over!”; hoor ik zo voor mij. Er schuilt een zekere trots in hoe gesprekken tot stand komen en wat er allemaal ontvangen wordt. Wat er besproken wordt, is mij een raadsel, ik kan mij er ook weinig bij voorstellen eigenlijk.

Maar DARES is iets anders: het is in het kort een organisatie die zendamateurs voorziet in een netwerk en een aantal protocollen om tijdens een ramp een aanvulling te bieden op de communicatienetwerken. De protocollen zijn zo opgezet dat iedere zendamateur weet wat hij (zijn er vrouwelijke zendamateurs?) moet doen en wat hij kan doen. Een nobele zaak wel, maar werkt het ook?

Het is inderdaad een feit dat als je de middelen van burgers kan inzetten bij rampen, je een voorraad aanboort die je als overheid niet zelf kan onderhouden. Zo zijn burgers in weerwil van waar rekening mee wordt gehouden, bereid tot het afstaan van arbeid en middelen als er een noodsituatie heerst. Een recent voorbeeld is het schoonvegen van Haren na ProjectX en de tegenactie Clean ProjectX. Burgers helpen graag, zo ook de burgers achter DARES.

DARES beroept zich op een succes tijdens een grote oefening in 2009 in Noord-Holland. Fictief was de kop van Noord-Holland ondergelopen en er was een rol voor de amateurs van DARES. Zij claimen zelf een succes:

DARES heeft tijdens deze oefening, met groot succes, kunnen laten zien dat de vrijwilligers van DARES een belangrijke rol in noodcommunicatie kunnen hebben.
De evaluatierapporten FLOODex 09 van de Veiligheidsregio Noord-Holland Noord hier en het Hoogheemraadschap Hollands Noorderkwartier hier
bevestigen dat.

Nou ja, succesvol? Het netwerk dat door Defensie geleverd werd was in principe beter, alleen viel het uit. DARES heeft wel een bedrijfszeker netwerk, maar zowel de zendamateurs die de posten bemanden, als de hulpverleners die de diensten van DARES wilde gebruiken, hadden onvoldoende kwaliteit om het netwerk effectief te gebruiken. Hier is een duidelijke mismatch in vraag en aanbod.

De amateurs van DARES worden ‘te bescheiden’ genoemd (p. 18), anderzijds krijgen ze wel een compliment voor hun professionaliteit. Ook de formulieren die ze gebruiken werden geprezen. Dit is het internationaal berichtenformulier (pdf). Opmerkelijk dat een amateur-organisatie wel een internationale standaard gebruikt en de overheid niet en er vervolgens met zo een oefening achter moet komen dat een formulier beter werkt.

Toch is het netwerk van DARES blijkbaar beter dan dat van de overheid (C2000, GSM, Defensie) en robuuster. Hoe kan het dat de overheid niet kan, wat de crowd van een stelletje zendamateurs wel kan? Conclusie 9 (p. 24) liegt er net om. DARES is beter dan het netwerk van Defensie en robuuster dan C2000, dat toch hiervoor bedoeld is. Dat de overheid blijkbaar op amateurs wil vertrouwen of moet vertrouwen is een rare conclusie.

Op de site van DARES staan voorbeelden van ‘veldstations’, koffers met radio’s en accu’s die er voor zorgen dat je vanuit elke plek kan zenden en dus je werk als communicatiestation kan doen. Ik mag toch aannemen dat het leger dat ook kan verzorgen? Waarom is het weer de burger die dit soort systemen goed moeten opzetten? Waarom? Omdat de overheid gewoon faalt in het opzetten van grote dingen.

Grappig om te zien, dat zolderkamerautisten wel slagen waar de overheid het gewoon niet blijkt te kunnen. Het vertrouwen in haar eigen systemen blijkt al uit het feit dat ze er van uitgaan dat hun eigen systeem dat juist voor dit soort gevallen bedoelt is, uit zal vallen. Hoeveel kost ons dat C2000 eigenlijk? Dat DARES een en ander belangeloos doet, valt te prijzen, dat zij vervolgens door de overheid maar mondjesmaat erkend en herkend worden, is weer jammerlijk.

Het zijn de amateurs van DARES die voldoen aan de slogan van de overheid ‘De Maatschappij, dat ben jij!’ en die blijkbaar wel presteren wat de overheid niet presteert. Dat de amateurs nog wat training nodig hebben, zou de overheid zich moeten aantrekken en misschien ook gewoon die kar gaan trekken. Hier ligt een vrijwel gratis oplossing voor een probleem dat de overheid zelf met miljarden wil oplossen.

Hulde aan de crowd dan maar weer, als je dan toch aan het bezuinigen bent, investeer dan in dit soort initiatieven.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: