Working Class Hero

John Lennon zingt in een van zijn meest melancholische stemmen dat een working class hero iets is om te zijn. Ik weet het niet, voor zover ik al weet wat hij er mee bedoelt. Ja, ik weet op wat hij doelde toen hij het schreef ergens veertig jaar terug.

As soon as you’re born they make you feel small
By giving you no time instead of it all
Till the pain is so big you feel nothing at all
A working class hero is something to be

Mijn vraag is dan of ik het ben, die working class hero. De burgerlul die ik nooit wilde zijn en waar ik mij, naar goede familietraditie, ook tegen heb verzet. Ik heb nu een vaste baan, een vaste woon- of verblijfplaats, vaste lasten en al redelijk lang een vaste ex. Ben ik dan ook vastgeroest?

They hurt you at home and they hit you at school
They hate you if you’re clever and they despise a fool
Till you’re so fucking crazy you can’t follow their rules
A working class hero is something to be

Zelfs in mijn denkpatronen ontdek ik roest, al dan niet door mijzelf daar aangebracht, maar ook ik conformeer mij. En waar ik dat niet doe, zie ik dat anderen het niet willen of kunnen volgen. Stil blijven staan waar ik wegloop of weglopen waar ik even bij iets stil blijf staan. Het is maar de vraag wie er nou eigenlijk stilstaat.

When they’ve tortured and scared you for twenty-odd years
Then they expect you to pick a career
When you can’t really function you’re so full of fear
A working class hero is something to be

De roest wordt steeds drukkender naarmate ik de Leeftijd Der Vastgeroeste Mensen bereik. Dat is althans hoe ik er halverwege mijn leven tot nu toe over dacht, nu ook al ruim zestien jaar terug. Waren die mensen zo vastgeroest dan? Nu ik er zelf dichterbij sta, vraag ik het mij af. Waren mijn beelden over die mensen dan niet gewoon vastgeroest in wat ik dacht dat een glimmende gedachtegang was?

Keep you doped with religion and sex and TV
And you think you’re so clever and classless and free
But you’re still fucking peasants as far as I can see
A working class hero is something to be

Ik volg dagelijks braaf het nieuws, denk er het mijne van en doe er vervolgens niks aan. Ik laat mij vermoeien door de zoveelste oorlog, ben wars van sensatie en denk alles al meegemaakt te hebben, of in ieder geval al bedacht. Niets van het nieuws ervaar ik als een schok, nieuw lijkt het al niet meer. Ben ik dan zo verstomd door dertig jaar kennis van de wereld?

There’s room at the top they’re telling you still
But first you must learn how to smile as you kill
If you want to be like the folks on the hill

En ik kijk om mij heen en zie de rest. Ik wil ze hard uitlachen, maar twijfel dan. Ben ik zelf niet gewoon hun gelijke en lach ik dan mijzelf ook niet uit? Ik wil schreeuwen naar hen die het allemaal zo goed hebben, maar ik heb het zelf ook goed. Kan beter, maar geldt dat ook niet voor de mensen die het beter hebben dan ik? Zou ik met hen mee willen doen?

A working class hero is something to be
If you want to be a hero
Well just follow me

Advertenties

One response to “Working Class Hero

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: