Journaalpost

Waar angsten de gaten der onzekerheid vullen
Waar het zwijgen het spreken verstompt
Waar de echo’s van wat is klinken
Alsof het zijn verleden tijd is

Daar sidder ik en huiver ik
Tot het verlossende woord gesproken is
Dat mij gerust stelt in mijn vrezen
Dat geven met nemen beloond wordt

En waar ik vergeet te geven
En waar ik veel meer geef
Dat dat tot een balans komt
Maar dan zonder tijdsduur

Want er zijn momenten dat ik geef
Er zijn momenten dat ik neem
Maar bewaak mij dat ik genoeg geef
Opdat ik niet alleen zal nemen

Want ik geef, ik geef jou eeuwen lang
En mocht het niet genoeg blijken
Vraag dan alsjeblieft om meer
Want ik zal geven, alles wat ik moet

En met alles wat ik kan geven
Sta ik hier, ik kan niet anders
En ja; ik neem ook dikwijls
Omdat ik weet dat jij geven wil

En waar de balans verstoord is
Zal ik hem herstellen
Boeken aan wat dan ook
Als het maar van liefde is

De journaalpost klopt
Als wij dat maar willen

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: