Sassenheim

Ik heb op stations gestaan, grote en kleine, stille en drukke, maar zelden stond ik op een station als Sassenheim. Verder lezen


De knoop in jezelf

Autisten gevaarlijk, daar kan ik wel een mening over hebben. Voor de rest een erg mooi stuk!

Verslaggever

Derk loopt de rechtszaal in, maar hij lijkt er nauwelijks te zijn. Hij gaat opvallend stilletjes zitten. Met zijn hoofd diep naar het tafelblad gebogen. Zijn mond staat een beetje open. In zijn ogen geen enkele uitdrukking. Ergens lijkt het op glazig staren.

De dunne trui om zijn schouders is bij lange niet geschikt om de punten van zijn schouderbladen te verbergen. Zijn dunne benen vullen zijn spijkerbroek niet.

Het lichaam van Derk (28) is volledig stil. Op zijn handen na. Die wrijven onophoudelijk over elkaar. Alsof hij met zijn eigen armen danst.

Derk lijkt volledig alleen te zijn in de rechtszaal. Helaas voor hem is dat niet zo. Hij heeft zijn ergste vijand meegenomen. Waar hij altijd mee wakker wordt. Iedere dag het gevecht mee aan moet gaan.

Derk is autist. Zijn hoofd werkt niet mee. Altijd in de knoop met zichzelf. Als klap op de vuurpijl kampt hijā€¦

View original post 425 woorden meer


Stom dat jij niet in mijn binnenzak past…

Stom dat jij niet in mijn binnenzak past
Niet dat ik je te groot vindt of zo
Maar dan had ik je altijd mee kunnen nemen
Dan had ik je altijd bij mij kunnen hebben
En had ik altijd van je kunnen genieten
Dan had je daar ook kunnen slapen
Als je moe bent en toch bij me wil zijn
Dan had ik nooit afscheid van je hoeven te nemen
Want je ging gewoon met mij mee
En ik zou altijd je warmte voelen
Omdat je dicht tegen me aan was
En ik zou je constant kunnen knuffelen
En naar je mooie gezicht kunnen kijken
Ik zou je de hele dag kunnen vertroetelen
En door je mooie haren kunnen kroelen
Dan was je gewoon steeds bij me
En hoefde ik je niet steeds te missen

Maar je past niet in mijn binnenzak
En misschien maar beter ook
Want weet je lieverd?
Jou moeten missen heeft ook wel iets
Het maakt het bij jou zijn namelijk fijner
Als fijner dan bij jou zijn al mogelijk is
Maar nu ook weer, nu wij dingen moeten doen
Voel ik die steek in mijn onderbuik
Van protesterende vlinders die missen
Terwijl ik weet dat het niet voor lang is
Voelt elk uur als een hele lange tijd
En stiekem tel ik af naar ons weerzien
Dat ik je even kan omarmen
Dat ik je even tegen me aan kan drukken
Dat ik even de smaak van je lippen kan proeven
Dat ik… bij jou ben!

Gelukkig ben je wel een beetje bij me
Elke dag, de hele dag door
En dus kijk ik de hele dag door steeds naar je
Een beeld dat mij alleen maar blij maakt
Het is niet de echte jij, ik weet het
Maar ik moet het er mee doen
De foto op mijn telefoon
Klein geluk op binnenzakformaat

Tot ik weer bij je ben


Vier maanden

Vier maanden al
Dolgelukkig met jou
Veel plezier met jou
Veel plezier van jou
Samen zijn met jou
Wij zijn met jou
Gewoon weg leuk met jou
Vier maanden al

Vier maanden pas
Al zoveel gedaan
Al zoveel beleefd
Zoveel doorstaan
Er zoveel voor elkaar geweest
En zoveel aan elkaar gehad
Vier maanden pas

Soms lijkt het te kort
Dat het maar vier maanden geleden is
Dat wij op een perron elkaar zagen
Dat wij begonnen aan elkaar
Dat wij elkaar niet meer lieten gaan
Echt, pas vier maanden geleden?

Soms lijkt het al lang
Als ik terugdenk aan die eerste weken
Voelt als de dag van gisteren
Ook qua geluk en overweldigend gevoel
Dat dat allemaal al vier maanden geleden is

Maar vier maanden
Met nog veel voor de boeg
Nog meer geluk en gebot
Domweg blij zijn met wij
Het is zomaar een punt
Vier maanden
Om even stil te staan

Bij wat wij samen hebben
En daar simpelweg blij mee te zijn


Meer is niet nodig

Toen jouw lippen de mijne raakten
Gaf je mij een antwoord
Zonder te spreken
Maar ook zonder te zwijgen
Zei je heel veel
In net zo weinig woorden
En gaven wij ons over
Aan wat wij worden zouden
Wij in wording
Maar dat was toen
Nu is wij inmiddels wij
Maar nog lang niet af
Dus zullen we nog doorgaan
Met ons wij te vervolmaken
En onszelf meer in een wij te vormen
Meer dan de som van jij en ik
En daar stop ik met dromen
Daar stop ik met voorspellen
Ik ga geen plan trekken
Voor ons wij in de toekomst
Ik ga hem gewoon meemaken
Dagen, maanden, jarenlang
Samen met jou wij zijn
Zijn wij samen ons
Zijn wij samen fijn

Zijn wij samen
Meer is niet nodig


Poezenpoot

Hij staat er, tamelijk permanent zelfs. Mijn poezenpoot. Een latente wens die ik al vanaf mijn puberteit heb.
Verder lezen


Perronzweven

Het zijn niet mijn nieuwe schoenen
– ik had het met de vorige schoenen al
Het is niet de massage van mijn voeten
– die heb ik niet gehad
Het is niet een verdovend middel
– dat heb ik niet genomen
Het is niet de vloer waar ik op loop
– perrons zijn gewoon onverbiddelijk keihard
Het is niet dat ik op weg ben naar iets moois
– ik kom er juist vandaan
Toch lijk ik te zweven over het perron
– telkens als ik jou naar de trein heb gebracht en wegloop

Het is het gevoel dat mij laat zweven
– de liefde die jij in mij opwekt
Het is mijn pas die licht is
– omdat ik van geluk lijk te zweven
Het is het afscheid dat wij nemen
– alsof we elkaar weken niet zien
Het is de kus die jij me geeft
– en waarvan ik nog loop na te genieten als ik wegloop
Het is alsof ik zweef boven het perron
– door jou

Dus laat mij nog vaak op perrons komen
Laat mij jou nog vaak wegbrengen
Laat ons nog vaak afscheid nemen
En laat mij nog vaak zweven
Want hoe gewoon het afscheid ook wordt
Steeds als ik weet dat je terug zal komen
Zal ik over perrons zweven

Drijvend op liefde
Geluk in mijn hoofd
Zwijmel van genot
Met zwevende pas
Begint een verlangen
Naar jouw terugkeer
In mijn armen

Steeds weer
Elke keer
Op het perron