Tagarchief: familie

Asdag

Morgen is het asdag, dan gaan we Freddy verstrooien. Moet nou eenmaal zeggen ze. Daarna een van de beloftes uit zijn laatste wil waarmaken: een etentje met de nabestaanden. Hebben we beloofd!

Morgen is het asdag, toch vond ik hem slecht gekozen. Niet omdat het koud en nat is, en er wind staat. Nee, het is morgen Freddy’s verjaardag. Het is mooi om de doden te gedenken op hun geboortedag, ik heb ook meer met het leven dan met de dood. Freddy had alleen een hekel aan verjaardagen.

Maa toch morgen asdag, daar op dat voetbalveld. Waar hij zo vaak wilde zijn, waar hij zoveel deed en zoveel bereikte. Daar dus. Geen idee hoe zoiets gaat. Nog nooit bij geweest. Had van mij ook niet echt gehoeven, een asdag.

Morgen asdag ik ga er maar heen. Zien we wel wat het is. Een eerbetoon in ieder geval. Weet ik ook niet zeker van of hij dat gewild had. Denk ook niet dat dat uitmaakt. Hij wil sowieso niks meer, hij is de as. Het is meer wat de nabestaande willen, of moeten misschien.

Morgen dan maar doen, die asdag. Kan Freddy nog eens met alle winden meewaaien.


De lijst waar Bart op stond

Niemand wist eigenlijk waarom hij op de lijst terecht was gekomen en niemand wist ook wie hem daar op had gezet, maar hij stond er nou eenmaal op. Toen de hoge heren die beslisten hem op de lijst zagen staan, keken ze even raar op. Ze pakten zijn dossier er bij en verbaasden zich maar weer eens. Zo ging dat wel vaker, dat er mensen op de lijst stonden die je er eigenlijk niet op wilde hebben. Maar eenmaal op de lijst, kwam je er niet meer vanaf. Verder lezen


De vier van Lou

Ik zit hier met de Vier van Lou. Twee mensenkinderen, twee poezenkinderen, alle vier te druk voor een zondagochtend als je er niet tegen kan. En alle vier best wel erg schattig. Verder lezen


Dag Freddy (5)

Lieve Freddy,

Weet je, het was dus gewoon allemaal niet nodig weten we nu. Het ging allemaal nergens over, het was een beetje overdreven. Iets met een schreeuw om aandacht. Je kent dat wel; ik heb problemen, dus ik verzin een aanleiding, een verhaal waarom ik recht heb op problemen. Nou, dat was dus het verhaal waarover jij schreef en hoewel ik jou al wel geloofde, blijkt nu onomstotelijk dat je de waarheid sprak. Wat ik eerder al schreef, jouw integriteit staat voor mij buiten kijf en blijkbaar terecht.

Ik snap de woede en de haat die ik tegen dat joch heb niet zo goed en ik kan er ook niet mee. Maar wat kan je anders voelen voor iemand die een ander zoiets aandoet? Moet ik medelijden hebben? Nou, over mijn lijk! Lullige woordkeuze, maar iemand die dus letterlijk ver lijken gaat (ik ga er gewoon mee door), daar kan ik heel moeilijk iets van sympathie voor voelen, noch mij inleven in zijn verhaal. Verder lezen


Dag Freddy (4)

Intercity Amsterdam-Den Haag, 25 juni 2012

Lieve Freddy,

Je had gelijk hoor, ze doen waar je voor vreesde en ik walg er van. Het is alleen voor mij niet genoeg om haat te dragen, zo ben ik niet en dat had jij ook niet gewild. Wat dat betreft zit het dan wel weer goed om met wat positiefs te beginnen. Maar hoe vreselijk krijg jij toch gelijk. Je kent ze beter dan ik dacht.

Maar goed, zo gaat het en ik ga er geen ruzie over maken, gek genoeg is het mij dat niet waard. Jij had ze er van te voren ook uit kunnen pikken en ik denk dat je dat ook wel gedaan hebt. Hoe diep dat geworteld zit in deze familie. Ja, ik kan er geen vrede mee hebben, maar ik laat het rusten. Mijn gelijk (en dus waarschijnlijk ook het jouwe) komt wel. Verder lezen


Vaderdag (2)

Het vaderschap is misschien niet zo aan mij besteed. Ik ben er in ieder geval niet goed in. 220 kilometer verderop zit er een ventje met een vaderdagscadeau en hij kan het niet aan zijn vader geven. Zijn vader woont ver weg en dit is de eerste Vaderdag dat dat zo is. Zijn vader kon deze week niet komen, want zijn vader heeft het druk. Verder lezen


En ik dan? (over egoïsme)

Gisteren sprak ik met iemand die gaat emigreren naar Spanje. Niet om daar te pensioneren (daar is ze nog te jong voor), maar omdat het daar fijner is voor haar. Minder last van de chronische pijn die ze heeft en minder last van het volle hoofd waar ze mee rondloopt. Ze laat hier huis en haard achter zich en ook een hoop dierbaren, niet zomaar een stap, maar best een grote stap. Een moedig besluit. Verder lezen