Tagarchief: hulp

Grofvuil

Met de gemeente Den Haag is het lastig communiceren. Je vult een formulier in, krijgt een mail dat ze het zo snel mogelijk gaan behandelen en je hoort niks. Dan maar bellen, uiteraard om kwart over vijf, want ze zijn tot half zes bereikbaar. De verveelde ambtenaar aan de andere kant neemt met een niet vrolijke stem open handelt af wat ze moet vragen om aan het einde van het verhaal te zeggen; “Ohja, dat had u ook in uw formulier gezet.”

Ik heb mijn huis opgeknapt, zodat het in de verkoop kan en het is nu klaar. De mijlpaal van alle oude meuk naar buiten zetten is bereikt en ik sjouw een half uur met apparaten, tapijt, laminaat, een radiator en nog wat ondervloerplaten. Oude meuk, ik moet er vanaf en de gemeente gaat daar voor zorgen, ik betaal niet voor niets € 250 aan afvalheffing. Verder lezen


Vrijdagavond

Het is vrijdagavond na een week waarin ik niet vooruit te branden ben geweest. Nog niet, maar vandaag was alles anders. Vandaag was goed en ik ben na ongeveer tien uur op mijn werk erg voldaan thuis gekomen. Verder lezen


Helpen en hulp

Helpen, het zit in mijn doen en laten ingebakken. Of ik nou achter een bar sta en de verhalen van mijn klanten aanhoor, of dat ik ambtenaar ben bij een organisatie waar weinig mogelijk lijkt. Of ik nou een drukwerkmakelaar ben of bij een woningbouwvereniging werk, of dat ik gewoon in mijn vriendenkring een gesprek heb. Ik probeer mensen te helpen, want ik kan dat en ik doe het graag. Hoe raar is het dan om zelf hulp te ontvangen? Verder lezen


Mensen om mij heen

Ik heb me toch een stel mooie en fijne mensen om mij heen realiseer ik mij ineens als ik op een zonnige vrijdagmiddag op de Prinses Beatrixlaan sta te roken onder de sporen van het tramviaduct. Gewoon een stel mooie mensen die na een vraag, nee, het was niet eens een vraag, het was een mededeling, spontaan hulp aanbieden. Verder lezen


Even bellen

Soms helpen letters niet meer, dan kan je lappen tekst schrijven, maar dan kom je er niet. Ik ben redelijk vaardig met woorden, maar er zijn van die dingen die ik moeilijk onder woorden vind  te brengen. Of nog erger, dat ik gewoon wil dat iemand hoort hoe ik het uitspreek, omdat geen smiley de lading van een tekst zo kan overbrengen als mijn intonatie. Verder lezen


Zonder twijfel

Soms zijn er vragen die je overvallen. Kleine vragen en grote vragen. Vragen om een gunst, klein of groot. Gewoon vragen, de hele dag door. Soms moet je even over het antwoord nadenken…

Vanmiddag een vraag die mij overviel, echt overviel. Ik had hem niet verwacht, niet nu en niet aan mij. Dus wel. Een grote vraag? Een waar ik over moest nadenken? Misschien… Ik deed het niet, ik twijfelde geen moment. Ik antwoordde direct en zonder twijfel. Ja, natuurlijk.

Soms is dat logisch, gewoon, omdat het klopt.


Rode draad (makkelijke weg)

Ze zat in de trein, voornamelijk diep in gedachten. Zo af en toe dwaalden haar gedachten af naar waar ze was. Dan keek ze naar haar medepassagiers. Ze beoordeelde de mannen en vrouwen om zich heen, in haar gedachten zette ze plusjes en minnetjes achterop de foto’s die ze in gedachte van hen maakte.

Het was een zomerse dag en dat had zo zijn voordelen en nadelen. Het voordeel was dat er meer mensen hun best gingen doen om zich beter te kleden, maar daar mateloos in faalden. Ze moest daar altijd om lachen, heel hard en stil. Een nadeel was dat de mannen in de vijftig hun lelijke overhemden niet bedekten met zeiljacks. Verder lezen