Tagarchief: internet

Voortgangsbalkjes

Ik kan uren turen naar voortgangsbalkjes op mijn scherm. Niet dat ik daar gelukkiger of blijer van word, maar aangezien ik daar al ettelijke uren van mijn leven aan heb besteed, weet ik dat ik daar uren naar kan kijken. Verder lezen

Advertenties

SM voor beginners

Op Twitter zeg je dat je zit te poepen
Op Foursquare zeg je waar je zit te poepen
Op Hyves zit je onleesbaar te poepen
Op Facebook plaats je een foto dat je zit te poepen
Op Google+ poep je zonder dat iemand het ziet
Op Skype kunnen ze je live zien poepen
Op LinkedIn zeg je hoe goed je kan poepen

…met dank aan mijn volgers op Twitter…


Tappunten

Bezitters van smartphones kennen het verschijnsel van de angst om de lege batterij. Niets zo vreselijk als ergens met een lege batterij komen te zitten, nomofobie, ik schreef er al en keer over. Lastig, een waarlijk probleem waar de horeca in Nederland nog steed geen antwoord op heeft. Gisteravond in Ome Jan in Breda ondervond ik samen met een aantal anderen hoe erg de horeca nog niet snapt wat de klant wil anno 2011….

Verder lezen


Privacyschending

Mensen maken zich zorgen om schending van de privacy. Logisch, maar hier gaat het om de site van de Politie waarop zij foto’s plaatsen van voortvluchtigen, de site heet heel logisch De politie zoekt. het is een discussie die al wat langer speelt. Eigenlijk is gewoon de centrale vraag of het belang van de maatschappij bij het vinden van deze mensen zwaarder weegt dan de privacy van de verdachten. Verder lezen


Hendrik

Henkie, Henkie, Henkie toch! Jongen, wat heb ik met je te doen! Een zo begaan mens als jij, met zoveel liefde om te geven en met zoveel goedheid om aan de mensheid te schenken, jij, die het beste met mensen (en in het bijzonder vrouwen) voor hebt. Waarom nou juist jij? Waarom raakte nou juist jij in een hetze verstrikt en waarom lukt het je maar niet om je er uit te werken? Verder lezen


Zelfportret

Zomaar een zelfportret
De schijnbaar uitdrukkingloze blik staart me aan vanachter de zonnebril
Weerbaar kijkt ze me aan
Ik zoek naar een glimp van ogen
Ik zie een vreemd spel van spiegeling in de glazen
Verder lezen


Letterlijke aantrekkingskracht

Ach, weet je?
Dat ik jou best wel lief vind?
Leuk zelfs?
Dat ik mij best wel tot jou aangetrokken voel?
Dat ik een glimlach op mijn gezicht krijg als er weer een berichtje van jou voorbij komt?
Dat ik stiekem zit te wachten tot je weer eens voorbij komt?
Weet je dat wel?

Nee?
Ik ook niet!
Ik denk dat het zo is.
Maar ik ken jou niet.
Je bent letters en een avatar.
Ik ken je verder niet.
Ik zou niet weten hoe je stem klinkt.
Hoe je ogen glinsteren als je blij bent.
Welke kant je mondhoeken op bewegen als je lacht.
Ik weet helemaal niks van je!

Kan het vreemder?
Iemand alleen van teksten kennen.
Niet eens weten hoe iemand er uitziet.
Op een foto na misschien dan.
Ik weet wel een hoop, maar eigenlijk ook weer niets.
Fragmenten, snippers, alleen details.
Geen overzicht over het geheel.

En weet je?
Toch stiekem een beetje aangetrokken.
Door je letters.
Niet specifiek die letters, want de mijne zijn hetzelfde.
Maar door wat ik lees.
Wat zal ik er mee doen?
Kijken wat je in het echt bent?
Het voorbij laten waaien?
Ach, ik moet er ook niet over nadenken, ik zie wel.
Komt wel goed schatje!