Tagarchief: kind

Ik leerde mijn kind dat niets onmogelijk is…

“Ik vind de kleur van spaghetti zo saai!”; klaagde het Minipoezenbeest een tijdje terug. Ik vroeg hem wat dan een leuke kleur zou zijn en hij vroeg zich hardop af wat die vraag nou voor ’n zin had. “Nou”; antwoordde ik; “dan maken we de spaghetti toch een andere kleur!” Een verbaasde blik was mijn deel. Verder lezen

Advertenties

De vier van Lou

Ik zit hier met de Vier van Lou. Twee mensenkinderen, twee poezenkinderen, alle vier te druk voor een zondagochtend als je er niet tegen kan. En alle vier best wel erg schattig. Verder lezen


Vaderdag (2)

Het vaderschap is misschien niet zo aan mij besteed. Ik ben er in ieder geval niet goed in. 220 kilometer verderop zit er een ventje met een vaderdagscadeau en hij kan het niet aan zijn vader geven. Zijn vader woont ver weg en dit is de eerste Vaderdag dat dat zo is. Zijn vader kon deze week niet komen, want zijn vader heeft het druk. Verder lezen


Zwarte wolken

Zwarte wolken zijn niet de wolken waar jij van houdt
Zwarte wolken zijn de wolken van agressie en verderf
Zwarte wolken zijn de wolken die jij niet verdient
Zwarte wolken cirkelen nu wel om je hoofd heen Verder lezen


Jongen

Jij hebt dezelfde handen
Ik zie mijn trekken rond jouw mond
Jij hebt zo jouw vragen
Ik heb zo mijn antwoorden
En we zijn van elkaar verwijderd
Maar denken vaak aan elkaar

De waarheid die jij zoekt
Ik weet dat je hem nooit zal vinden
Want ik zoek haar ook
Net zo tevergeefs
Dat ga jij ook nog leeren
Maar jongen, je lijkt steeds meer op mij

Vroeger kon je vervelend zijn
En ik heb je soms gehaat
Maar je spreekt mijn woorden
Ze komen uit jouw mond
En je praat nu
Zoals ik vroeger praatte

Ik heb een goddeloos geloof
En ik hou van elke vrouw
En jij gaat misschien worden
Zoals ik helemaal niet wou
Maar jongen, je lijkt steeds meer op mij

Jij gelooft nog van alles
En vertrouwt nog op iedereen
Ik ben allang blasé
Dus ik heb jou nog heel veel
Nog heel veel te leren
Maar jongen
Ik hou steeds meer van jou

Vrij naar Stef Bos – Papa


Acht jaar

Het is 19.19 uur als ik begin met dit te schrijven. Ik denk terug aan de avond van 22 april 2004, ook precies op dat tijdstip. Het is het tijdstip waarop ik vader werd. Zojuist heb ik de kleine vent gefeliciteerd met zijn verjaardag, acht jaar alweer. Het is het moment waarop ik besef dat tijd een kwestie is van beleving. Verder lezen


Mama is boos…

Telefoon, een nummer dat begint met 0591… Dat ken ik, want ik ben de hele dag al aan het bellen met Emmen, maar waarom zouden die mij op mijn privĂ©-nummer bellen? Ik neem op en het is geen collega die mij over het zoveelste beslag belt dat gelegd is… Verder lezen