Tagarchief: treinen

Het station

Treinen komen en gaan op het station. Het is het begin van een prachtige metafoor, als zou ik vandaag niet weten waarvoor ik de metafoor nu weer zou kunnen gebruiken. Het klinkt alleen zo mooi, het beeld van komende treinen en vertrekkende treinen. Ik stel mij dan zo voor hoe het vroeger was, op een station als Den Haag Hollandsch Spoor, dat er toen ook al was… Verder lezen

Advertenties

Bielzen, bielzen, bielzen

Bielzen, bielzen, bielzen
Eindeloos in het gelid
Trekken ze onder mij door
Geordend op een rij
Duizenden bielzen
Steeds een halve meter
Miljoenen hebben mij gedragen
Van heinde naar ver
Van daar naar hier
En weer terug

Bielzen, bielzen, bielzen
Nooit gewaardeerd
Als tuinornament
Als baken in de spoorbedding
Dankbaar moer ik ze zijn
Ik denk er niet eens aan
Eindeloos veel bielzen
Onder mijn voeten door aan het gaan

Bielzen, bielzen, bielzen
Mijn dankbaarheid is groot
Vandaar dit lofdicht
Lekker blijven liggen
Jullie waardige werk doend
Ik ben een beetje jaloers
Mag ik er bij komen liggen?

Bielzen, bielzen, bielzen
Vertellen jullie mij dan jullie verhalen?
Vertellen jullie van de reizigers
Van de treinen en hun verhalen?
Van de stations en de wachtenden
Van de afscheidskussen en de tranen
Het geluk van het weerzien?

Bielzen, bielzen, bielzen
Stuk hout met een heel verhaal


De leraar

In de stoptrein van Zwolle naar Emmen valt hij op in de coupé. Zijn abonnement heeft niet de juiste chip, dus wordt er met de administratie gebeld door de conducteur. De man tegenover mij laat het gelaten over zich heen komen. 1191 CB, 8. De leraar komt van ergens uit de buurt van Amsterdam. Verder lezen


De intercity van 17:02

Verbaasd stond hij te kijken naar het bord boven het perron. De trein naar Alkmaar zou niet verder rijden dan Amsterdam vandaag. Eerst dacht hij nog dat het een foutje was, tot de dame met de Brabantse tongval het ook over de omroep verkondigde. Nee, de trein ging echt niet verder dan Amsterdam, wat jammer was, want hij moest toch echt naar Den Haag. Verder lezen


Treinpret

Het heeft gesneeuwd dus kan er weer op de file en de trein. Vandaag zou voor mij typisch zo een dag zijn om te gaan reizen met de trein. Het liefst ver weg.

Het heeft iets van trotseren. Wat nou geen treinverkeer? Ik kom overal en vandaag vormt juist een uitdaging. Waarom kan ik niet in Amsterdam, Arnhem, Groningen, Eindhoven of Breda komen?

Hou me maar eens tegen! Ik kan dat, dit is peanuts vergeleken met de vuren waar ik voor heb gestaan en vrijwel altijd ben ik gekomen waar ik heen wilde. Ondanks sneeuw, stormen, water of springers.

Misschien dat ik zo eens de trein pak. Gewoon om te bewijzen dat het allemaal niet zo erg is, als je maar een beetje nadenkt en een beetje weet wat waar ligt. Moet alleen nog een reisdoel hebben.

We gaan ervoor!


Doezel

Vreemd keek hij op vanuit zijn doezel. Ergens in de verte hoorde hij iets. Een vaag geluid, het geluid van niets. Hij had het gehoord, daar was hij zeker van. Maar bedacht zich toen dat je niets niet horen kan.

Het was ook niet de stilte, die had hem niet gewekt. Het was ook niet stil in de coupé, want er werd volop gekwekt. Waar hij van was geschrokken, was een geluid. Gehoord, niet gevoeld, maar toch had hij kippenvel op zijn huid.

Zomaar wakker geworden in de trein. Zomaar iets, dat haast wel niets moest zijn. Zomaar schrok hij en dacht er nog eens over na. Het is mij een groot raadsel, waar ik nu voor sta.

Hij zakte weer weg in zijn doezel… Daar rijmde tenminste niet echt iets op.


Stille gang

In stilte gehuld
De treincoupé
Niet eens de stiltecoupé
Maar de spits
De late spits
Zes uur van Eindhoven
Straks in Tilburg
De mensen zijn stil
Pretenderen te slapen
Ik kijk het gangpad af
Stilaan gaan we naar huis
Bijna allemaal
Bijna thuis
In stilte